Posts Tagged ‘ tuin ’

Vlierbloesemwijn

Afgelopen zomer werd ik door het prachtboek Wilde venkel en rabarber geïnspireerd tot het maken van vlierbloesemchampagne. Erg makkelijk: een lading vlierbloesems moest met wat schijven citroen en een flinke schep suiker een paar dagen trekken in een afgesloten bak, en daarna gebotteld. Door een wat ongelukkige timing bleef het wat langer staan dan de bedoeling was, en waarschijnlijk ook wat te warm, en niet afgesloten genoeg. Resultaat: een laagje schimmel bovenop. Nou zit het kraantje van het brouwvat waarin ik het spul had staan aan de onderkant, dus ik dacht, wat de hel, die schimmel zit bovenop, ik tap gewoon de onderste helft van het spul in flessen.

Vierbloesem met citroen.

Dubieus, ik weet het. Maar weggooien kan altijd nog. Een paar maanden moest het verder rijpen in de flessen. Ik durfde er eigenlijk niet goed van te drinken, maar ja, da’s ook weer zo iets he? Dus eind december bedacht ik dat ik het er toch maar eens op moest wagen. Man des Huizes was naar de kroeg met zijn maten, dus ik kon hooguit mezelf vergiftigen. Edoch. Wat schetst mijn verbazing: uit de stoffige beugelfles kwam een prachtig heldere goudkleurige vloestof vol met piepkleine bruisbelletjes! Dat leek zowaar op echte champagne!

Bubbels!

De smaak was minder champagneachtig: nogal zoet en frisdrankachtig, maar niet vervelend of zo. Niet bijster veel alcohol zo op eerste proef. Een halve liter achter elkaar was wat veel van het goede, maar verder leek ik er niks aan over te houden. Mooi, dacht ik, dan kan de literfles die ik nog heb staan wel mee naar het oud-en-nieuwfeestje, het bubbelt wel mooi ten slotte.

Edoch: alweer een verrassing: de inhouf van de literfles bubbelde nauwelijks. Was ook een stuk minder zoet, en bevatte duidelijk meer alcohol. Een beetje wrang van smaak, maar helemaal niet slecht. En de geur was heerlijk vlierachtig. Voorwaar een acceptabele vlierbloesemwijn!

Maar of die twee weken extra rijpingstijd nu zoveel hebben gescheeld? Of zou de ene fles beter zijn afgesloten dan de andere? Of de ene fles meer suiker hebben bevat? Wie het weet mag het zeggen. Intussen de resterende beugels ook maar een proeven…

Advertenties

Erwtenrekje

Sinds kort heb ik een moestuin. Erg leuk, maar het vreet wel tijd. Vandaar dat er op het moment weinig meer van hout of wol wordt gemaakt. Gelukkig kan er ook in de tuin af en toe geknutseld worden. Van de week moest er bijvoorbeeld een klimrekje voor de erwten en de capucijners komen. Het is geen hoogstaand meesterwerk geworden, maar het voldoet.

Men neme: Wat paaltjes en een rol tuingaas.

Paaltjes en tuingaas.

Met een grondboor maken we wat mooie gaten (mooi werk, dat boren, weinig inspanning, en je krijgt prachtige gaten).

Grondboor.

Paaltjes erin, aanstampen, en dan kan het gaas worden vastgemaakt. Het krult al de neten, dus eerst maar even met een touwtje vastgebonden.

vastgebonden gaas

Vervolgend kon ik met krammetjes en een hamer aan de slag om de boel echt goed vast te zetten.  Waarbij ik maar weer eens wijs op de gevaren van een hamer:  nu ik een blauwe nagel heb (nou ja, een beetje, het is inmiddels al wel blauwer dan op de foto) valt me pas op hoe veel ik eigenlijk met mijn linkerduim doe…

Krammetje. Beetje blauwe duim.

Het resultaat is niet helemaal zo strak als een professioneel hek, en ook een stuk lager dan alle megalomane bouwwerken in de andere moestuinen, maar ik ben dan ook geen gepensioneerde 60-plusser met een schuur vol gaas en netten en zeeën van tijd. De erwten doen het er maar mee.

Erwtenrekje.

Tuinkastje

Jaja, er is weer iets af! Een meubelstuk nog wel. Soort van. Ik heb mezelf eindelijk in actie geschopt en de laatste twee plakjes wat korter gemaakt (ik had de middelste planken even lang gemaakt als de planken van de buitenkant, maar dat past natuurlijk niet…). Na wat zagen, boren en schroeven staat ie nu dan eindelijk functioneel te wezen in de tuin, in plaats van in de weg te staan in de woonkamer. Hoera!
Funcioneel tuinkastje.

Tuinkastje III

Kruiskoploze schroef.Jaja, langzaam maar zeker nadert het tuinkastje zijn voltooiing. Na eerst de balkjes te hebben gebeitst hebben de losse delen een paar dagen (nou goed, weken) in een hoekje gelegen. Na het breken van mijn boortje was ik een tijdje niet gemotiveerd om de boel af te maken, maar vandaag moest er maar weer eens wat gedaan worden. Met een nieuw opgescharreld boortje de resterende gaten geboord, en toen kon er geschroefd worden.

Al snel deed zich een eerste belangrijk Leermoment voor: gewone schroeven (zonder kruiskop bedoel ik) zijn uitzonderlijk klote te schroeven met een eletrische boormachine.De altijd behulpzame Man des Huizes wist te melden dat ie me dat van tevoren had kunnen vertellen. Nooit te beroerd om mij door ervaring wijzer te laten worden, die man.

Om de boel niet nog verder de vertraging in te duwen het hele idee van roestvrijstalen houtschroeven maar laten varen en vloekend en tierend dan maar de dichtzbijzijnde door met messing spaanplaatschroeven opgevist. Kan mij het schelen, dat kreng moet af!

Nou ja, het einde nadert nu wel. Schroeven zijn geschroefd, achterlatjes zijn getimmerd (leek me beter dan schroeven, ik weet niet waarom). Nu moeten alleen de middenplanken nog op maat gezaagd. Bij het plannen van dit project was me even ontschoten dat de middenplanken natuurlijk iets korter moeten zijn. Maar dat is voor een volgende keer.

Tuinkastje bijna af.

 

Tuinkastje

Het voorjaar staat weer voor de deur, dus het wordt zo langzamerhand tijd om in de tuin te gaan werken. Nu heb ik een minuscule postzegel waar niet zo gek veel in te rommelen valt, is het nog wat te vroeg om dingen te gaan zaaien en zo, en zit bovendien de groenbak bomvol met afgesnoeide klimop. Het zoeken was dus naar een tuinklus waar weinig tuiniere aan te pas kwam. Nu heeft mijn tuin een paar chronisch rommelige hoekjes, waaronder deze:

Rommelig hoekje.

Dat schreeuwt natuurlijk om een klein kastje, waar lege bloempotten in gestald kunnen worden, en een paar fleurige potten met bloemen op gezet. Aangezien ik nog stapels planken op zolder had staan was een ontwerp snel verzonnen.

TuinkastjeEen beetje groentekist-achtig dus. In werkelijkheid wordt het vierkanter dan dit plaatje, aangezien ik anders niet genoeg planken had (of het werd wel erg klein). Ongeveer 60 bij 60 cm wordt het. Toen het besluit eenmaal genomen was, waren de planken en balkjes in een mum van tijd op maat gezaagd. Op maat gezaagd hout.

Dit keer geen gedoe met ingewikkelde houtverbindingen of zo, gewoon veel schroeven. Volgende stap was dan ook om de gaten voor de schroeven voor te boren. En toen stagneerde het… Doorspitten van de schuur bracht namelijk geen goede schroeven aan het licht, alleen gipsplaatschroeven, en enorme keilbouten, en kleine proegelschroefjes. Van alles, maar niet de roestvrij stalen schroeven die me noodzakelijk lijken voor een buitenkastje dat in weer en wind regen moe gaan staan te vangen. Van de week eerst nog maar een tripje naar de bouwmarkt.

Kan ik meteen nog even nadenken over de afwerking. Olie? (Kalk)was? Of toch een goede laag pantserbeits? De grote planken zijn van taxushout, dat van zichzelf al vrij oliehoudend en dus redelijk weersbestendig is, maar de balkjes en achterlatten zijn maar waaibomengrenen, daar moet wel iets van bescherming over. En als ik dan toch bezig ben, kan ik het denk ik beter helemaal afwerken, dat oogt mooier. Ik wil iets dat zowel duurzaam is, als mooi. Ik dacht eerst aan kalkwas, maar ik weet niet of dat geschikt is voor buiten, en bovendien is het wat zonde van de mooie rode vlammen in het taxushout. Over de afwerking denk ik dus nog maar even na.

Piepers

Oke, dit is een beetje een dubieuze, ik heb er zelf verder weinig voor hoeven doen. Maar toch, uit een paar oude gerimpelde aardappeltjes heb ik een hele maaltijd aan heerlijke nieuwe aardappels gemaakt. Bij het maken van de daktuin kwam ik wat oude emmers tegen. Potgrond erin, uitgelopen aardappel erin, en wachten maar. En het werkt dus ook. Al snel stonden er wat aardappelplanten te wuiven op het dak.

Toen ik terugkwam van vankantie stonden de planten er inmiddels wat sneu bij. Tijd voor de groenbak, dacht ik. Maar bij het uittrekken van de planten kwamen er fraaie piepers mee, en bij het omwoelen van de emmers kwam er al met al nog een aardig maaltje nieuwe aardappelen uit.

dooie plantlevende pieperspiepers!

Ze waren heerlijk, met room, dille en mierikswortel…

Knotwilg

Een beetje een langetermijnproject, dit.

Een oude, kromme olijfboom in een pot in de tuin, dat zou mooi zijn. Maar die dingen zijn schreeuwend duur, en bovendoen niet echt winterhard hier. Nou las ik ooit een goed artikel van Romke van der Kaa, waarin hij betoogt dat een mooie oude knotwilg zeker zo veel karkater heeft als een olijfboom, en bovendien veel beter geschikt in ons klimaat. Nou is het mooie van wilgen ook dat ze absurd makkelijk te vermeerderen zijn. Iedereen die ooit een kronkewilg bij wijze van paastak in een vaas heeft gehad kan dat beamen. Kortom, tijdens een fiesttochtje heb ik een twijg van een knotwilg getrokken, en die bij thuikomst in een vaas gezet. Na een paar dagen zaten er al wortels aan. Nu staat ie in een pot, en hoop ik dat hij de zomervakantie  en de zorgen van de buurman overleeft. Gaat dat goed, dat is het allen nog maar een kwestie van zo nu en dan snoeien en een jaar of tien, twintig wachten en dan heb ik een fraaie knotwilg op mijn terras!

wilgentak met wortels