Posts Tagged ‘ trui ’

Trui!

Trompetgeschal: de kabeltrui voor Man des Huizes is af. Na een dikke anderhalf jaar, drie pogingen, en mijn moeder die het op een gegeven moment niet meer aan kon zien en in een achternamiddag de twee mouwen vast even breide. Maar hij is er nu, en hij past zowaar ook nog. Ik was wel iets te laat klaar, want er heeft zich nog snel een mot in de trui weten voort te planten. Gelukkig was er pas één gaatje in geknaagd toen ik het zag.

Trui in actie

Voor de liefhebbers: dit was het patroon, maar dat heb ik uiteindelijk aangepast zodat het niet rond werd gebreid, maar in twee panden, gewoon door het patroon in twee delen te knippen. En op het achterpand heb ik de middelste honingraatpatroon weggelaten, want dat duurde me te lang.

Details van de trui Details van de trui

Advertenties

Trui 2 & 3

Mijn eerste zelfgebreide trui van IJslandse wol was weliswaar heel aardig gelukt, hij is is ook nogal dik, en de eerder door de weermannen beloofde horrorwinter is vooralsnog uitgebleven. Tijd dus voor een wat dunnere trui. Het onvolprezen Lion Brand leverde een patroon dat ik al tijden wilde uitproberen. Niet geplaagd door valse bescheidenheid durfde ik me na een trui en een halve sjaal wel experienced te noemen, dus voor het ingewikkelde kabelpatroon draaide ik mijn hand niet om.

De Wibra bleek zowaar niet alleen 100% acryl te verkopen, maar ook een mengeling met 30% wol, in een gezellig gemêleerd kleurtje.

Gemeleerde wol van de wibra.

Extra voordeel: Wibra, dus mocht het alsnog grandioos mislukken, dan is er niet al te veel geld over de balk gesmeten. Vooralsnog ging het redelijk voorspoedig. Een foutje in de boord op de rug nam ik voor lief, dat zie ik zelf toch niet als ik hem aan heb. Het schoot alleen wel minder hard op, die dunne wol…

Trui in aanbouw.

Vooral als Man des Huizes ook om een trui vraagt. Tsja, wat doe je dan als liefhebbende vriendin? Je schuift je eigen trui aan de kant, koopt echte wol, en begint aan die van ventlief. Deze keer met een patroon van Drops, één grote brei van kabels en zut. “Lukt dat, of moet ik een makkelijkere uitzoeken?” vraagt ie dan. Daar komt dat gebrek aan valse bescheidenheid dan weer boven, dus daar zit ik dan alweer wekenlang te klooien. De boord ging nog wel, maar bij het patroon werd het toch wel heel vaag. Dacht ik aanvankelijk dat het aan mijn gebrek aan breiervaring lag, uiteindelijk kwam ik tot de conclusie dat het patroon gewoon ruk is. Maar zo makkelijk komen ze er niet vanaf! Mooi dat ik het dan maar herschereven heb. Zo’n beetje. Volgens mij is dit uitgetekende patroon wat het moet worden.

Patroon.

We zullen het zien. Voorlopig gaat dit patroon nog trager dan dat van mijn eigen trui, dus het zal voor volgende winter zijn vrees ik.

Kabeltrui in aanbouw.

Ik ben er inmiddels wel achter dat het de moeite loont om markeerdingetjes te stoppen op de grenzen van belangrijke patroondelen, want een telfout is snel gemaakt met al die verspringende kabels. Dus bij het begin van de ronde zit een markeerder, halverwege een in een andere kleur, en na elk groter kabelblok ook een. Die foutjes vlak boven de boord zien we door de vingers, Man des Huizes kennende ziet hij het niet eens…

Breien

Eerste poging tot breien.

Ja kijk, dat haken is leuk hoor, maar een mens wil natuurlijk wel eens wat uitdaging. Dus ik dacht, breien, dat moet dan ook maar eens. Al was het maar omdat je dan een heel spijsverteringsstelsel kan maken. Dus. Maar eens lans de Zeeman voor goedkope breinaalden, het linkje ‘knitting’ op Lions Brand aangeklikt, en een proefstukkie gemaakt. Nou, dat valt dus reuze mee! Tis gewoon een kwestie van niet te strak aantrekken allemaal, en goed tellen waar je welke steek doet. Hoe die steken gaan wordt allemaal netjes uitgelegd, met bij de moeilijke stukjes een verhelderend youtubeje, dus een kind kan de was doen.

Na d’r nog een oefenkabeltje uit te hebben gegooid vond ik dat ik het wel kon, en dat het tijd werd voor een echt project.

Kabel

Nou kwam de vakantie daar nog even tussen, maar dat was alleen maar mooi. In IJsland blijkt de schapenwol namelijk verrassend goedkoop te zijn. Niet heel verwonderlijk natuurlijk als je bedenkt dat wol zo’n beetje het grootste exportproduct is. Ik kon dus mooi een landing fraaie alafosslopi inslaan. Een beetje op de gok qua hoeveelheid: de vrouw van de winkel gooide een trui in ruwweg de goeie maat op de weegschaal en gaf me toen voor dat gewicht aan wol mee. Klinkt logisch genoeg.

Na thuiskomst maar eens rondgesnuffeld naar een mooi patroon en uiteindelijk voor deze trui gekozen. Da’s er weliswaar een in een heel andere maat, maar ach, ik brei hem een paar maten groter, en volgens mij komt het dan wel goed. Vooralsnog lijken de afmetingen heel plausibel.

Trui in aanbouw.

 

 

Reparatietijd

Het wordt weer winter. Dat wil zeggen dat het weer gaat opvallen als er gaten zijn gevallen in wollen kledingstukken. Het wollen vest dat aan de binnenkant van een dun jasje woont om zo een winterjas te vormen had een gat.

Gat in trui.

Maar dankzij mijn overweldigende reparatievaardigheden nu niet meer!

Achterkant reparatie. Voorkant reparatie.

 

Trui

Ondanks eerdere uitspraken dat ik nooit truien of vesten of iets dergelijk zou gaan haken, heb ik het toch gedaan. Tsja, voortschrijdend inzicht zullen we maar zeggen. Het is weer een gratis patroon van internet.

Het is een vrij eenvoudig patroon, waarbij je onderaan begint, en omhoog werkt tot de trou is is. Niet al te veel gedoe met losse onderdelen die later in elkaar genaaid moeten worden. Je maakt eigenlijk drie tubes, die aan elkaar worden gemaakt, en dan komen de schouders erop. Dat is wat onhandig geformuleerd, maar het zij zo.

Actiefoto trui.

Het ging eigenlijk vrij voorspoedig. Enige afwijking van het patroon was dat mijn trui in twee kleuren is. Dat komt doordat ik eerst met een overgebleven bol blauw begon, en toen ik toe was aan een volgende bol bleek de blauwe wol uitverkocht. Ofwel: koop altijd meteen genoeg wol.

Manchet mouw.Sierrand schouders.Onderste stuk.