Posts Tagged ‘ sugru ’

Holga-saga

Alweer een hele tijd geleden berichtte ik hier over de losgelaten doorspoelknop van mijn Holga. Na wat gepiel met doorspoelen met behulp van een tang dacht ik met wat sugru de boel wel gerepareerd te hebben. Maar helaas, de doorspoelknop kwam toch weer los. De sugru was blijkbaar niet opgewassen tegen de krachten die op zo’n knop komen te staan. Er zaten nog een paar foto´s op het rolletje, dus ik dacht, ik gebruik de tang nog wel even om het vol te maken, en dan ga ik daarna met verse sugru nog eens wat proberen. Maar dit keer kneep ik te hard in de toch al wat mishandelde as, en brak hij af. Nu was het toch wel echt gebeurd met de camera, vreesde ik.

Tot ik op internet de eerder genoemde Formcard tegenkwam. De Formcard is hard plastic, dat je in heet water kneedbaar maakt, en wat dan hecht aan plastic. Aan het stompje afgebroken doorspoelknop van de Holga bijvoorbeeld, die ik natuurlijk niet had weggegooid, want je weet maar nooit. Een paar weken na mijn bestelling viel een setje creditcard-achtige plaatjes in vijf kleuren in de brievenbus. Geen groen helaas. Maar zwart past ook wel bij de slijtplekken op de camera, dus vooruit dan maar.

En zowaar, het werkt! Ik kneedde een knop (zonder al te veel brandblaren ook nog), duwde hem op de Holga (met een stukje alu-folie eronder zodat hij alleen aan het stompje zou hechten, en niet aan de camerabody zelf) en wachtte tot hij afgekoeld en uitgehard was. Hatsa! Werkende knop! Mooi is anders, en ik moest nog een beetje bijschaven met een mesje om hem soepel te kunnen laten draaien, maar hij werkt. Holga leeft!

Met Formcard gerepareerde Holga.

Met Formcard gerepareerde Holga.

 

Advertenties

Update

Het is alweer een tijdje geleden dat ik wat gepost heb hier. Net dat ik in de tussentijd heb stilgezeten, maar echt spannende dingen heb ik ook niet echt gedaan. Een kleine update:

– Twee jaar gelden alweer smolt tijdens de vakantie op Corsica de lijm waarmee de doorspoelknop van mijn Holga vast zat. Superlijm hielp niet, en sindsdien zat de knop los. Dat werd steeds irritanter, want de groef waarin hij soort van achter haakte tijden het doorspoelen begon te slijten, waardoor ik steeds vaker een tang nodig had om door te spoelen. Maar tadaa! Sugru to the rescue! Klontje in de knop, knop goed aandrukken, dagje drogen, en klaar is kees. Het lijkt tot nu toe te helpen.

Losse doorspoelknop van de Holga

– Een oud collega vroeg me teksten te schrijven voor het nu al klassieke meesterwerk Kleuren voor Dummies. Aldus geschiedde, en ik maakte er nog illustraties bij ook. Soort van. Binnenkort in de winkel! (Overigens was ik ingeschakeld als broodschrijver, en krijg ik geen royalties. Maar als je van kleurplaten houd kan je het kopen.)

relief

Nog een paar achterstallige ah-fuck-jes:

– Mijn geweldige draagtas voor de Zenit E blijkt een klein minpuntje te hebben: hij is weliswaar stevig genoeg en zo, alleen de ringen blijken zich uit het stiksel te werken. Zoals ik al fietsend merkte… Gelukkig is de Zenit degelijk Sovjet-spul en gebouwd als een tank, dus die val op de keien vanaf een rijdende fiets had geen andere gevolgen dan een opgesprongen camera (paar foto’s verloren, de rest van het rolletje deed het nog.

– Mijn nieuwe poging tot eier-pinhole is bezweken aan de opruimwoede van Man des Huizes, die het nodig vond de vensterbank schoon te maken. Goed, dat was ook wel nodig, maar daarbij werd wel mijn ei verplaatst. Naar een blinde muur. Er was niks op de foto te zien.

Stempels

Na wat reparaties bleef ik met een klontje sugru zitten. Wat daarmee te doen? Nou, een paar stempeltjes zijn wel aardig. Ik had al eens een poging tot een camerastempel gedaan die wel aardig was, maar op de site van sugru zag ik dat je met simpele abstracte patronen ook heel mooie dingen kunt doen. En dat stuit ook een beetje beter aan bij mijn tekencapaciteiten…

Stempel

Van mijn restjes sugru en een paar fotobusjes dus stempels gemaakt. De eerste stempel maakte ik door in de natte sugru te tekenen/kerven. Voor deze nieuwe deed ik eerst een blobje sugro op het busje, dat ik op het aanrecht platdrukte (op wat zeepwater zodat het niet aan het aanrecht plakte) en toen 24 uur liet uitharden. Daarna sneed ik met een mesje twee simpele patronen.

Blanco rondjes sugru Stempels

Toen mijn stempels eenmaal af waren kostte het nog wat moeite om een goed medium te vinden. Mijn zelfgemaakte inkt was te dun, verf was te dik, dus uiteindelijk heb ik bij de HEMA dan maar wat stempelkussens gekocht.

De sugru is harder dan het rubber waar stempels normaal van gemaakt zijn, dus je moet vrij hard drukken om een goede afdruk te krijgen. Toch geeft het zeker een leuk effect dat het nog tot kaft van wat notitieblokjes gaat schoppen.

Stempelpatroon Stempelpatroon

Nog wat reparatie naar de mensen toe

Op mysterieuze wijze bleek onze schaar kapot te zijn geraakt. “Gisteren was hij opeens zo”, aldus Man des Huizes. Dus. Gelukkig had ik nog Sugru in de koelkast liggen, die bovendien zijn houdbaarheidsdatum nadert, dus geen reden om zuinig te zijn.

Kapotte schaar gerepareerde schaar

Zoals altijd hield ik weer de helft over, waar ook weer iets voor verzonnen moest worden. De vorige keer had ik weer eens een poging gedaan het knopje van de Duaflex te repareren, en dat leek zowaar te zijn gelukt dit keer. Meteen dus maar de goden verzocht en het knopje wat groter gemaakt, voor wat extra grip.

Knopje

De sleutelhanger die ik de vorige keer had proberen te repareren, eerst met sugru, en daarna met superlijm, was nog altijd stuk. Dit keer probeerde ik het met wat meer sugru. Een minder subtiele reparatie, maar goed, stuk is stuk, en zo wordt het misschien nog wel wat.

sleutelhanger in de herkansing

Er pas veel sugru in vijf gram, dus ik had nog steeds een klodder over. Daar wist ik zo snel niks mee te bedenken, dus werd het een stempel, met cameradesign. Ook leuk.

Stempel

Reparondje

Tijd voor weer wat reparaties, want weggooien kan altijd nog!

  •  Mijn favoriete vrijetijdsbroek was doorgesleten in het kruis. Stukje stof aan de binnenkant erop gestreken met strijkband, en daarna vastgezigzagd met het naaimachine.
    Broekreparatie Broekreparatie
  • Toen ik toch aan het naaien was ook het uitgescheurde kruis van mijn fietsbroek genaaid. Niet dat het echt een fietsbroek is, maar hij is sneldrogend en heeft geen kontzakken die gaan schuren. Maar hij slijt dus ook aardig.
    Broekreparatie
  • Het spatbord van mijn fiets zit los en rammelt. Ik kon geen passend schroefje vinden, maar met een klodder sugru blijft het hopelijk ook zitten.
  • Nog maar een poging gedaan het knopje van mijn Duaflex te reconstrueren. Ik heb mijn twijfels, maar er was toch nog sugru over.
    Gereconstrueerd knopje van de Duaflex
  • En nog meer sugru over, dus ook de afgesleten hoekjes van mijn tas wat opgelapt.
    Versleten tas.
  • Ik probeerde ook de bronzen sleutelhanger die ik ooit tot mijn schade als bandenlichter probeerde te gebruiken met sugru te repareren, maar dat pakte niet. Nu ligt hij te drogen van de superlijm. Ook hierover heb ik mijn twijfels, maar niet geschoten is altijd mis.
    gebroken sleutelhanger

Camera op zijn plek met sugru

Als ik ga wandelen hang ik mezelf altijd nogal vol met camera’s. Die stuiteren dan wat heen en weer op de maat van mijn stappen. Klint gezellig, is eigenlijk rete-irritant. Maarja, wat doe je eraan, want een carabijnhaak aan mijn rugzak is nu eenmaal de snelste manier om mijn camera bij de hand te hebben.

irritant stuiterende camera

Nu kwam ik op het vrij lumineuze idee (al zeg ik het zelf) om met sugru en een paar magneetjes een verbindinkje te maken tussen camera en rugzak-draagband, waardoor hij op zijn plaats zou zitten en niet zo zou stuiteren. Een minpuntje aan het plan: ik had geen magneetjes liggen, en was te lui om naar de bouwmarkt te fietsen. Het werd dus iets wat ik nog wel had liggen: klittenband.

klitteband

 

Een stukje voor op de camera, en een op de goede hoogte op de draagband van mijn rugzak. Met wat sugru stevig het band op zijn plaats geduwd. Gekeken of alles op de goede plek zat (ja), en er toen beide stukjes weer afgerukt omdat ik het vereerd om had gedaan. Je wil het zachte stukje op de rugzak hebben, omdat je anders natuurlijk altijd aan truien, haar en weet ik wat blijft haken met dat klittenband. Op de camera maakt het minder uit, die gebruik ik wat minder intensief dan mijn rugzak. Bovendien is het sugru makkelijker van het gladde plastic af te bikken, dan van het weefsel van de draagband.

zacht klitteband op de tas hard klitteband op de camera

 

En zowaar, het lijkt te werken!

netjes op zijn plek zittende camera

Binnenkort gaan we het voor het echie uitproberen, of het net zo goed werkt als ik me voorstel.

 

Sugru!

Alweer bijna twee jaar geleden had ik het hier voor het eerst over Sugru, een soort kneedbaar rubber waarmee je dingen kunt repareren of modificeren. Het leek me prachtig spul, maar het kwam er nooit van het te bestellen. Nu heb ik dan eindelijk maar eens een pakketje aangeschaft.

Sugru

Het blijkt vrij economisch spul, met een pakje van 5 gram kon ik drie en een halve reparatie uitvoeren:

  • Het knopje van de Duafelex. Eindelijk. Weliswaar had ik al eens een poging gedaan met een soort kneedprut van Bizon, maar dat bleek niet sterk genoeg en brak bij de eerste poging tot een leeg spoeltje doorspoelen af. Nu dus een tweede poging met Sugru.
    Nieuw knopje van Sugru voor de Duaflex
  • Het lipje van mijn riem, dat dus al ruim twee jaar los zit, is nu eindelijk vastgezet.
    Riem met los lipje Met Sugru gerepareerde riem
  • Ook alweer een hele tijd geleden brandde ik bij een kampvuur een gaatje in mijn platypus. Nu heb ik weliswaar allang een nieuwe, maar ik had de kapotte toch bewaard met het oog op toekomstig Sugru-bezit. Nu dus eindelijk met gerepareerd gaatje.
    Platypus met brandgat Met Sugru gerepareerde Platypus
  • En toen had ik nog steeds genoeg uit dat ene pakje over om vast een paar slijtplekken op mijn tas dicht te smeren.
    Tas met slijtplekken

Mooi hoor. Nog zeven pakjes te gaan.