Posts Tagged ‘ solargraph ’

Boekhole

Geen World Pinhole Photography day zonder een wazige nieuwe pinholecamera natuurlijk. Dit jaar holde ik een boek uit en voorzag het van een pinhole. Dat uithollen van het boek is trouwens een pokkenklus van hier tot ginder. Ik krijg nog pijn in mijn pols als ik eraan terugdenk. Ik sneeds met een hobbymes steeds ongeveer hetzelfde vierkant uit de bladzijden. Zelfs met een scherp mes kun je toch maar een pagina of 20 tegelijk doorsnijden, en om een beetje een camerafähige holte te krijgen heb je toch wel een boek van een paar honderd pagina’s nodig. Tel uit je winst.

Superinteresaant marketinglexicon.

Superinteresaant marketinglexicon.

Snijen, snijen, snijen.

Snijen, snijen, snijen.

Maar uiteindelijk had ik dan toch een mooi uitgehold boek, klaar om voorzien van een pistool de gevangenis in gesmokkeld te worden. Al zou elke rechtgeaarde bewaker natuurlijk meteen achterdochtig worden van een oud Marketing lexicon. Toch maar een pinhole midden in de kaft vastgetapet dus.

Uitgehold boek.

Uitgehold boek.

Ik had geen zit om heel erg te gaan fröbelen met moeilijke holtes en doorspoelconstructies, dus deze camera is er een voor papier. Papier achterin het boek geklemd, paar elastiekjes eromheen om het boek goed dicht te houden en klaar.

Boek-pinhole klaar voor actie

Boek-pinhole klaar voor actie

Ik begon ambitieus met een solargraph vanaf kantoor. Na een week kon ik me al niet meer inhouden. Het resultaat is wat onduidelijk, maar met het uitzicht erbij toch herkenbaar.

Solargraph van een week op Sloterdijk.

Solargraph van een week op Sloterdijk.

Een foto thuis is wat subtiel geworden, of dat komt door onderbelichting (hij is nogal vaag), of juist overbelicht (ik heb hem toch tien minuten open laten staan), of mijn gebrekkige eerste poging tot het handmatig ontwikkelen van papier.

Nogal subtiele pinholefoto.

Nogal subtiele pinholefoto.

Niet briljant misschien, maar ik ben toch wel positief gestemd over mijn boek. Nu staat hij weer op kantoor voor een ander raam (waarbij ik hoop dat collega Eva zich aan mijn instructie houdt en het ding echt niet beweegt). Ik ben benieuwd.

Advertenties

Nieuwe solargraphs

Een hele tijd geleden zette ik weer eens wat solargraphs klaar. Ik vond ze wel af, en viste ze op uit de camera’s. Heel niet slecht!

Long exposure pinholefoto.

Solargraph.

De pinhole-antograph is wel een jammerlijke mislukking, geen greintje beeld te zien. Ach ja, soms zit het mee, soms zit het tegen.

Snelle en langzame pinholes

Geïnspireerd door wat artikels van francesco capponi kreeg ik ook weer zin om wat pinhole camera’s te maken.

Eerst wat langetermijnprojecten.

– Een solargraph hangt weer op zolder, op de zon gericht.
Solargraph

– Een mini-pinhole-antograph hangt gewoon naar buiten gericht aan de voorkant van het huis. Oftwel, een pinhole gevuld met van bieten gemaakt fotopapier. Het zal langer nodig hebben dan gewoon fotopapier, maar geen idee hoe lang eigenlijk. Eerst maar eens een paar maanden. Misschien werkt het wel helemaal niet. We zullen zien.
Pinhole-antograph in wording.

– Een mini-pinhole hangt buiten, gericht op het huis.

Langetermijnpinhole

Omdat tegenwoordig instant bevrediging van behoeften ook helemaal hot is, heb ik vanochtend bij het ontbijt ook nog een paar mini-pinholecamera’s gemaakt van zwarte fotobusjes. Die vulde ik met stukjes kleurenfilm. Bij de boodschappenronde voor de lunch gebruikte er twee, die ik na het avondeten meteen ontwikkelde. Hoezo duurt analoge fotografie lang?

snelle pinhole camera's

Het resultaat valt niks tegen. Nummer 1 zit wat te dicht tegen het begin van de film aan, waardoor de helft van het negatief al (over)belicht was, en het is een dubbele belichting, maar nummer twee is zowaar precies zoals ik verwachtte. Niet slecht, voor een impulsprojectje.

Snelle pinhole foto  img811

Solargraph update

Nog even een updateover de solargraph. Een vriendelijke lomograaf wees me erop dat ik nog een laatste stap was vergeten: het omdraaien van het beeld in Photoshop. Het zachtroze plaatje dat we eerder zagen is eigenlijk het negatief. Draaien we de kleuren om, dan doemt daar zowaar een echte foto op! Mijn experiment is dus beter geslaagd dan ik dacht.

Positief gemaakte solargraph.

Solargraph – het resultaat

Een tijd geleden maakte ik een stel solargraph camera’s. Oorspronkelijk was ik van plan om ze een half jaar te laten hangen. Op een gegeven moment zag ik dat de camera die ik tegen het zolderraam had geplakt omlaag was gevallen. Tijd dus om hem open te maken. Het resultaat was niet briljant, waar zeker wel interessant.

Solargraph 1

Het zwart-witpapier was helemaal roze uitgeslagen. De paarse strepen zijn de baan van de zon gedurende een aantal weken. Het zwabbert een beetje omdat de camera eerst loszakte van het raam en uiteindelijk omlaagviel.

Vlak daarna hebben we op de volkstuin een kas in elkaar gezet. Die staat recht voor de camera, dus dat had ook weinig zin om die te laten hangen. Tijd dus om ook deze camera open te maken. Dat viel niks tegen. Het was bepaald niet scherp (het was ook geen echte “pinhole”, maar een spijkergat), maar er was wel echt iets te zien:

Solargraph tuin.  Tuin.

Goed, je moet een beetje fantasie hebben om het uitzicht te herkennen, maar het is toch beter dan de vorige versie.

Nieuwsgierig geworden haalde ik toen ook de camera die ik aan het hek van het Vondelpark had opgehangen leeg. Helaas was iemand me voor geweest. Een bezorgde burger? Een geocasher? Hoe dan ook, er was weinig te zien.

mislukte solargraph

De verleiding is groot om in dat puntje de torenspits van de Vondelkerk te zien, maar ik vrees dat het gewoon toeval is.

Nou ja, en toen heb ik ook de laatste maar opengemaakt, die op het dak aan de regenpijp hing. En die maaktje al het wachten wel de moeite waard. Een echte foto! Roze lucht, zachte witte bomen, en paarse bogen van de banen van de zon. Ik ben er blij mee.

Solargraph.

De volgende lading solargraphs staat alweer klaar om opgehangen te worden/is al opgehangen, want dit smaakt naar meer!

Nog meer solargraphs

Na het maken van mijn eerste solargraph had ik de smaak te pakken. Ten slotte is er nauwelijks materiaal voor nodig: lege blikjes en filmbusjes heb ik genoeg liggen, een grote stapel fotopapier ligt ook nog gewoon te verstoffen, de duct tape is nog lang niet op… En één foto is er ook maar een natuurlijk. Dus werden in rap tempo uitgepoept:

  • De chipscam, van een leeg pringles-busje.
    Chipscam.
  • De Gurkencam, van een augurkenblikje. Deze zonder losse pinhole, maar met een spijkergaatje direct in het blik zelf gemept. Wat nog verrassend lastig was, want het is geen dun aluminium, maar stevig ‘echt’ blik. Het gat is dan ook wat groter dan een speldengaatje. Het zal mij benieuwen.
    Het gat van de gurkencam.
  • De biercam, van een bierblikje. Ook met pinhole direct in het blik, maar deze wel met een speld.
    De biercam.
  • Verschillende minicamera’s, van lege filmbusjes. Met losse pinhole.
    Minicam in aanbouw.

Chipscam hangt nu ook op zolder (binnen, want de kartonnen koker is niet zo weersbestendig), maar dan iets lager dan de kaascam. Twee dagen na het ophangen van de kaascam zag ik ’s avonds toevallig dat hij ’s nachts uitkijkt op een verzameling bouwlampen van een bouwplaats verderop. Dat had ik mij overdag niet gerealiseerd… Geen idee of het heel veel invloed op de uiteindelijke foto gaat hebben, maar met een wat lager standpunt zijn ze hoop ik wat minder prominent in beeld.

Gurkencam hangt inmiddels aan het hek tussen mijn volkstuin en het aangrenzende sportveld. Ik hoop dat de onderhoudsmensen van de voetbalclub hem met rust laten.

Een van de minicamera’s hang nog weer een stukje riskanter aan het hek van het Vondelpark. Weliswaar op een punt waar zelden mensen direct langskomen, maar je weet nooit hoe fanatiek de gemeentereiniging of de plantsoenendienst kan worden. Ik wilde hem per se aan dat hek hangen, maar realiseerde me ter plekke pas dat daar allemaal struiken groeien. Het is dus zaak om hem weer weg te halen voor die vol in het blad staan, anders verdwijnt mijn uitzicht straks…

Biercam en de rest van de minicams moeten nog worden uitgezet.

Diverse pinholecamera's.

Solargraph

Een tijdje geleden zag ik een gaaf artikeltje over het fotograferen van de zon met een pinhole camera. Een belichtingstijd van een jaar maar liefst! Je ziet de baan van de zon over een periode van dat jaar. De vreemde vorm van de lichtbaan (smal aan de uiteinden, breed in het midden) is een gevolg van de verschuivende baan door het jaar heen. Ik vind het een prachtige foto, die een mooi beeld geeft van het verstrijken van de tijd.

Ik bedacht me dat ik op photojojo.com laatst ook al eens iets daarover had gelezen. Met een linkje naar een handleiding. Laat ik nou toevallig alle materialen gewoon al thuis hebben liggen? Dus hier is ie, de kaascam:

Solargraaf

En hoe hebben we dit prachtige stukje moderne techniek in elkaar gezet? Nou zo:

  1. Eerst het volgende bij elkaar gezocht
    • Een leeg kaasblik, gevuld met feta verkrijgbaar bij de Turkse super, in bezit van handig platic dekseltje.
    • Duct tape.
    • Een leeg bierblikje (Hoegaarden in mijn geval, mmmm).
    • Een naald.
    • Een zwarte marker.
    • Balpen.
    • Fijn schuurpapier
    • Zakmes met blikopener.
    • Fotopapier; niet het soort dat je in de printer stopt, maar het echte spul, dat je gebruikt om analoge foto’s af te drukken. Ik had nog twe dozen liggen van toen ik in een grijs verleden mijn eigen foto’s afdrukte.
  2. Toen een pinhole gemaakt. Volgens mij heb ik het al eerder verteld, maar vooruit. In een vlaag van vernieuwingsdrang heb ik een nieuwe methode toegepast (niet zelf verzonnen hoor, de internets weten alles al) die wel goed bevalt.
    • Neem een vierkantje blik (met schaar uit blikje geknipt, een paar netimeter in het vierkant is genoeg) en duw er met een balpen een klein deukje in.
      Deukje in blik.
    • Schuur met het fijnste schuurpapier dat je kunt vinden over de bolle kant van het deukje. Zo wordt het blik daar wat dunner. Prik dan zachtjes met een draaiende beweging met de naald in de holte van het deukje zodat er een klein gaatje ontstaat. Draaien zodat het mooi rond wordt, zachtjes omdat je een heel klein gaatje wilt hebben (0,25 mm wordt vaak aangeraden, er zijn methoden te vinden om het te meten, maar dat is gedoe, dus meestal doe ik maar wat). Schuur weer voorzichtig over de bolle kant zodat er geen uitstekende randjes om het gat zitten (die houden het licht tegen). Et voila!
      Pinhole.
  3. Nu het blik, de camerabody.
    • Maak een gat midden in het blik. Ik sloeg eerst met een spijker een gat erin, en pielde dat met de blikopener van mijn zakmes groter. Zorg dat er niet te veel scherpe randjes aanzitten, daar haal je je maar aan open.
      Zakmes in actie.
    • Tape dan het pinhole-blikje achter het gat. Zorg ervoor dat je gaatje netjes in het midden zit. In een vlaag van vooruitdenken had ik mijn gaatjes precies op een stip in de opdruk van het blikje gamaakt, dat was makkelijk bij het uitlijnen. Zorg ervoor dat je het helemaal rondom tapet, zodat er alleen licht door het pinhole kan vallen, en niet langs de randen van het grotere gat. Plak een stukje duct tape aan de buitenkant over het gat als sluiter.
      Gat getapet. Netjes uitgelijnd gat.
    • Maak de binnenkant van het blik zwart met de marker. Van tevoren met zwarte verf kan ook, maar die had ik niet, en een marker wel. Pas op dat je je pinhole niet volsmeert met inkt of verf, dat is snel gebeurd met zo’n klein gaatje als je niet oplet.
      Zwarte binnenkant.
    • Het plastic deksel is een beetje doorschijnend, dus maak dat nog extra lichtdicht met een stuk op maat geknipt karton (dat van mij kwam van de verpakking van mijn draadontspanner, met plaatje dat prachtig bij het ronde deksel past).
      Extra lichtdicht deksel.
  4. Nu kan de camera geladen worden.
    • Neem camera en papier mee naar je donkere kamer (of, in mijn geval, naar een donkere slaapkamer onder het dekbed) en laad de camera met een vel fotopapier.
    • Misschien moet je het nog wat bijknippen om het passend te maken. Dat moet dan op de tast gebeuren, want je papier moet uiteraard helemaal in het donker blijven.
    • Zorg ervoor dat het papier tegenover het gat zit, dus niet eroverheen valt, en dat de emulsiekant naar het gat gericht is (kun je voelen, offer desnoods een velletje op om het in het licht te bekijken en te betasten voor je het definitieve papier laadt).
      Fotopapier.
    • Doe het deksel op het blik, en tape eventueel nog een laag ducttape eroverheen voor de zekerheid, zodat het echt helemaal lichtdicht is.
  5. De camera is nu klaar. Zoek een plekje waar ie een paar maanden kan staan zonder te bewegen, met uitzicht een een beetje voor- of achtergrond en flink wat licht. Naar het zuiden gericht is wel handig om de baan van de zon vast te kunnen leggen, in elk geval niet naar het noorden gericht. Die van mij hangt nu buiten op het dak aan de regenpijp van de dakkapel getapet. Daar hangt ie beweginsloos en niet in de weg.
    Kaascam aan de regenpijp.

Nu is het verder een kwestie van afwachten. In theorie moet hij over een paar maanden zo overbelicht zijn dat het papier niet eens meer ontwikkeld hoeft te worden. Je ziet zo al de foto. Alleen is die niet gefixeerd, dus te veel licht zal hem toch uitwissen. De truc is dan om het beeld dat je ziet in een niet te lichte kamer op de scanner te leggen en in te scannen. De fysieke foto wordt daarmee dan vernietigd, maar de scan blijft wel. We zullen het over een half jaartje weten.