Posts Tagged ‘ rok ’

Van jurk naar rok

Ik had een gele jurk die ik nooit meer aan had. Te kort, te strak, te net niet. Maar de kleur was wel mooi. Dus ik dacht, wat de hel, de schaar erin!

Met een paar knippen was het al bijna een rok.

Een zoom erin (in zig-zag steek, voor de rekbaarheid) en klaar is keer. Het is een soort dun breisel, dus het rekt vanzelf wel mee.

Oke, het randje waar ik de zoom heb gelegd lubbert wat gek, maar met een shirt erover zie je daar niks van. Dat lubberrandje naar binnen vouwen onder de rand van een panty werkt nog beter. Zit ie meteen wat steviger om de taille, want een tikje ruim zit ie wel. Goed voor het zelfbeeld, dat wel.

Nou ja, het is geen haut couture geworden, maar toch ook niet onaardig.

De bovenste helft veranderde met een knip recht door het midden en nog een zoom in een korte bolero. Geen kledingstuk dat ik vaak draag, maar ach, wie weet.

Advertenties

Weer een rok van een broek

Het is altijd weer een beetje gênant moment, als je gaat zitten en je hoort je broek scheuren. Gelukkig was ik gewoon (alleen) thuis.

Uit mijn broek gescheurd.

Uit mijn broek gescheurd.

Wel jammer, want ook dit was weer een gekoesterde elasthaanloze broek. Maar sinds mijn omgebouwde spijkerbroek hoeft een gescheurde broek niet meer meteen de vuilnisbak in. Voor een gewone reparatie had ik geen geschikte stof, maar een rok, dat kon weer wel. Pijpen eraf, binnennaden opengetornd, stukje stikken, scheur repareren, en voilà, een rok.

Pijpen eraf, naden losgetornd.

Pijpen eraf, naden losgetornd.

Oefening baart kunst (en een dunnere stof helpt ook wel), want deze rok ziet er al weer een stuk beter uit dan de spijkerrok. Kijk eens hoe retestrak dat getikt is!

Ik ben irritant tevreden met mezelf over deze naden.

Ik ben irritant tevreden met mezelf over deze naden.

Oke, alleen de achterkant, daar steekt nog een lullig flapje uit. Ik ben nog aan het twijfelen of ik al die retestrakke naden aan de achterkant ga lostornen en opnieuw doen, of dat ik denk, de achterkant, die zie ik zelf toch niet…

De voorkant ziet er prima uit.

De voorkant ziet er prima uit.

Lullig flapje aan de achterkant.

Lullig flapje aan de achterkant.

 

Broekrok

Na de eerste succesvolle rok, had ik de smaak te pakken. De internets, eindeloze bron van inspiratie, gaf mij de tip om een oude spijkerbroek om te bouwen tot spijkerrok. Een ouder spijkerbroek, te versleten om nog met goed fatsoen aan te kunnen, zelfs alleen in de volkstuin of zo, had ik nog wel liggen, onverbeterlijke hamsteraar dat ik ben.

We begonnen met de pijpen afknippen.

Afgeknipte spijkerbroek

Volgende stap was het lostornen van de naad aan de binnenkant van de pijpen, het kruis tot aan de pulp, en de bilnaad tot aan de band. Dit kostte nog het meeste tijd in het hele proces, want die spijkernaden zijn behoorlijk stevig! Maar met wat geduld en een goed tornmesje ging het verder prima.

De binnenste naden open tornen. De bilnaad moet hier nog.

De binnenste naden open tornen. De bilnaad moet hier nog.

Nu kon de gedeconstrueerde broek worden uitgespreid. De stukken broekspijp laten overlappen tot ze netjes glad liggen, vastspelden en met oranje garen vaststikken. Er zit dan een open driehoek voor en achter, maar die kun je mooi opvullen met stukken van de pijpen die je hebt afgeknipt.

Open stukken opgevuld met stukken broekspijp.

Open stukken opgevuld met stukken broekspijp.

De zoom netjes recht knippen, omslaan en vast stikken, en klaar ben je! Nieuwe rok zonder geld uit te  geven, en weer iets van de vuilnishoop gered. Win-win.

IMG_20151212_143837

Vrij beroerde foto van passende rok.

Vrij beroerde foto van passende rok.

 

Eikelrok

Na het succes van eikels als verfplant kreeg ik wat grootsere plannen. Wat heb je aan geverfde stof als je er niks mee kunt tenslotte. Daarbij had ik zin om mijn naaimachine eens te gaan gebruiken. Ik heb dat ding nu al een tijdje, maar gebruik hem zelden. Niet dat ik verder ook echt kan naaien, maar hoe moeilijk kan het zijn, nietwaar? Intenet had me al eens geholpen aan een extreem simpel patroon voor een rok (neem een rechthoekige pal stof, naai mem tot een koker, en zet breed elastiek aan één kant), dat wilde ik wel eens proberen.

Wat rommelen door de diepere krochten van de linnenkast leverde een enorme oude, vlekkerige grand foulard op. Die ging eraan. Ik knipte er een lange reep stof af die ik eerst verfde met eikels. Niet zomaar, ik maakte een fijn cirkelpartoontje door allerlei stenen, kiezels, knopen en andere voorwerpen met touwtjes in de stof te binden.

Het roestbad na de eikels.

Het roestbad na de eikels.

Het resultaat was mooi, alleen bleek vervolgens wel dat ik net wat te weinig stof had afgeknipt. Nog maar een strookje genomen dus, en dat op een iets andere manier geverfd, in de lengte met een touwtje bij elkaar gebonden waardoor een heel ander patroon ontstond.

Cirkelpatroon Streepjespatroon

Aan elkaar genaaid en tot een koker gevormd kwam dat er zo uit te zien.

Proto-rok

Het vastnaaien van het elastiek was nog het lastigste. De truc is om het op vier punten al aan de stof te spelden (aan de buitenkant, zodat het brede elastiek over het rafelrandje van de stof valt, dat scheelt weer een zoom), en dan bij het zigzaggen de stof strak te trekken waardoor het elastiek uitrekt.

Zo rimpelt het netjes.

Zo rimpelt het netjes.

Ik had aanvankelijk een te lang stuk elastiek genomen waardoor de rok veel te wijd uitviel. Alles weer losgetornd dus, en het nog eens geprobeerd. Toen hij nof steeds wat te wijd was heb ik midden achter gewoon maar een stukje elastiek  dubbelgevouwen tot een plooitje omdat ik te lui was om nog eens alles los te tornen. Het resultaat is heel aardig voor een eerste poging.

Zeer onflatterende foto waarop ook blijkt dat ik mijn spiegel nodig eens moet schoonmaken.

Zeer onflatterende foto waarop ook blijkt dat ik mijn spiegel nodig eens moet schoonmaken.