Posts Tagged ‘ pinhole ’

Boekhole

Geen World Pinhole Photography day zonder een wazige nieuwe pinholecamera natuurlijk. Dit jaar holde ik een boek uit en voorzag het van een pinhole. Dat uithollen van het boek is trouwens een pokkenklus van hier tot ginder. Ik krijg nog pijn in mijn pols als ik eraan terugdenk. Ik sneeds met een hobbymes steeds ongeveer hetzelfde vierkant uit de bladzijden. Zelfs met een scherp mes kun je toch maar een pagina of 20 tegelijk doorsnijden, en om een beetje een camerafähige holte te krijgen heb je toch wel een boek van een paar honderd pagina’s nodig. Tel uit je winst.

Superinteresaant marketinglexicon.

Superinteresaant marketinglexicon.

Snijen, snijen, snijen.

Snijen, snijen, snijen.

Maar uiteindelijk had ik dan toch een mooi uitgehold boek, klaar om voorzien van een pistool de gevangenis in gesmokkeld te worden. Al zou elke rechtgeaarde bewaker natuurlijk meteen achterdochtig worden van een oud Marketing lexicon. Toch maar een pinhole midden in de kaft vastgetapet dus.

Uitgehold boek.

Uitgehold boek.

Ik had geen zit om heel erg te gaan fröbelen met moeilijke holtes en doorspoelconstructies, dus deze camera is er een voor papier. Papier achterin het boek geklemd, paar elastiekjes eromheen om het boek goed dicht te houden en klaar.

Boek-pinhole klaar voor actie

Boek-pinhole klaar voor actie

Ik begon ambitieus met een solargraph vanaf kantoor. Na een week kon ik me al niet meer inhouden. Het resultaat is wat onduidelijk, maar met het uitzicht erbij toch herkenbaar.

Solargraph van een week op Sloterdijk.

Solargraph van een week op Sloterdijk.

Een foto thuis is wat subtiel geworden, of dat komt door onderbelichting (hij is nogal vaag), of juist overbelicht (ik heb hem toch tien minuten open laten staan), of mijn gebrekkige eerste poging tot het handmatig ontwikkelen van papier.

Nogal subtiele pinholefoto.

Nogal subtiele pinholefoto.

Niet briljant misschien, maar ik ben toch wel positief gestemd over mijn boek. Nu staat hij weer op kantoor voor een ander raam (waarbij ik hoop dat collega Eva zich aan mijn instructie houdt en het ding echt niet beweegt). Ik ben benieuwd.

Advertenties

Het is pas World Pinhole Photography Day met een half mislukt pinhole experiment

Sinds ik de prachtige large format pinhole camera van Ondu heb gezien wil ik al large format fotografie proberen. Maar 170 euro is wel aan de prijs, en ik heb al zo veel camera’s. Maar met de oude filmhouder die ik nog had liggen, kon ik natuurlijk best zelf wat knutselen. Een mooi project voor World Pinhole Photography Day. Ik kwam een kartonnen doosje tegen met precies het goede formaat. Sleuf erin waar de filmhouder precies in past, pinhole in de voorkant, een soort lichtsluisje van een oude sok eraan getapet, en klaar was keer, Big Pinhole was geboren.

Big Pinhole vastgelegd met de Nexus 7

Big Pinhole vastgelegd met de Nexus 7

Nu is 4×5 film nogal duur, dus ik dacht, ik probeer hem eerste eens uit met 35mm. Drie strips naast elkaar paste precies, bleek toen ik het even probeerde met wat oude negatieven. Toen ik eenmaal in mijn wisselzak met verse film zat te pielen, bleek dat die toch wel een stuk sterker krulde. Maar een paar stukjes tape aan de onderkant van de strips hield de boel wel op zijn plaats. De bovenkant van de filmstrips zouden wel onder de bovenkant van de filmhouder blijven zitten, dacht ik.

Nu was ik klaar om erop uit te gaan, om mijn eerste foto’s te nemen.

Dit was het uitzicht door een echte camera.

Verensmederij met Horizon Perkekt, Fomapan 100 en caffenol.

Verensmederij met Horizon Perkekt, Fomapan 100 en caffenol.

En dit maakte Big Pinhole ervan.

Verensmederij met Big Pinhole en Lomography Earl Grey 100.

Verensmederij met Big Pinhole en Lomography Earl Grey 100.

Als je de onderste helft eraf knipt is het nog best aardig. Herkenbaar in elk geval.

Verensmederij gecropt  met Big Pinhole en Lomography Earl Grey 100.

Verensmederij gecropt met Big Pinhole en Lomography Earl Grey 100.

Wat was er precies gebeurd? Ik nam de foto door de zwarte plaat uit de filmhouder te trekken, en na een paar seconden weer erin te schuiven. Alleen bleef hij steken. Gelukkig had ik een zwarte jas aan, die ik als nood-wisselzak kon gebruiken. Ik maakte de camera open, en voelde dat de filmstrips van bovenaf waren omgekruld, niet meer in de filmhouder zaten en de schuif blokkeerden. Zo goed en zo kwaad als mogelijk op de tast propte ik de film weer in de houder, en de houder omgedraaid in de camera om mijn tweede foto te nemen. Dit keer blokkeerde hij niet. Thuis aangekomen bleek dat bij die tweede foto toch ook de film naar buiten was gekruld, maar zonder de schuif te blokkeren. Jammer alleen dat ik dat pas doorhad toen ik de filmhouder uit de camera trok en mijn film dus helemaal belicht werd.

Nou ja, leermoment. Voor de tweede lading tapete ik de film onder én boven vast (wat nog knap lastig is op de tast in een relatief krappe wisselzak trouwens).

Dit keer werd het het uitzicht uit het zolderraam, dat er zo uitziet.

Dak. Yashica 109 met verlopen Fuji Superia 200.

Dak. Yashica 109 met verlopen Fuji Superia 200.

Big Pinhole brouwde dit ervan. Ik weet niet goed wat ik van de middelste strip moet maken, maar dit is het este dat ik kan verzinnen. Links en rechts zijn dan wel weer vrij aardig. Wat ik zei, film vasttapen in het donker is lastig.

Dak met Big Pinhole en Lomography Earl Grey 100.

Dak met Big Pinhole en Lomography Earl Grey 100.

De laatste foto was van de tuin.

Kleine achtertuin in close-up

Kleine achtertuin in close-up. Zeiss Ikon Colora F, Agfa CN 200.

Tsja… Beeldvullende planten in één kleur zijn niet het beste onderwerp voor een experimentele zwart-wit pinholecamera.

Tuin  met Big Pinhole en Lomography Earl Grey 100.

Tuin met Big Pinhole en Lomography Earl Grey 100.

Toch ben ik niet ontevreden. Na het ontwikkelen leek het eerst alsof het totaal mislukt was en mijn negatieven leeg. Maar toen ik de negatieven dan toch maar scande bleek er wel degelijk wat op mijn foto’s te staan, dus dat was alvast een meevaller. En ik heb in elk geval weer een halve dag lol gehad van het knutselen en fotograferen.

Om in gedachten te houden voor de volgende keer:

– Genoeg tijd nemen om de film goed in de filmhouder vast te tapen.
– Duidelijke, contrastrijke onderwerpen kiezen.
– Proberen de losse filmstrips weer wat aan elkaar te plakken voor het ontwikkelen, om te voorkomen dat ze aan elkaar plakken in de filmtank.
– Altijd je negatieven scannen, ook als er niks op lijkt te staan.

Ik ben nog niet klaar met Big Pinhole!

Ei ei

In de categorie: rare dingen als pinholecamera (zie ook: walnoot) had ik een ei omgedoopt tot camera. Bij het bakken van een omelet brak ik mijn ei niet zoals gebruikelijk doormidden, maar tikte er voorzichtig een gaatje in. Groot genoeg om een stukje fotopapier door naar binnen te frummelen, klein genoeg om nog af te kunnen dekken met een stukje blik.

Ei met een beschaafd gat (en bloemenemulsie erin)

Aanvankelijk wilde ik het combineren met een anthotype en goot ik er dus bloemenemulsie in die ik op liet drogen. Maar bij nader inzien leek me dat wat al te ambitieus en nam ik toch maar fotopapier.

RIMG1497

In de wisselzak een vierkantje papier uitgeknipt, in het ei gepropt, stukje blik met pinhole eroverheen getapet en klaar is kees. Ik twijfelde aanvankelijk of ik het ergens buiten zou neerzetten, maar was bang dat een ekster het voor een vol ei zou aanzien en het als snack zou proberen te gebruiken. Binnen dus maar. Dan kon ik het meteen in een wat donker hoekje zetten, want bij nader inzien twijfelde ik ook een beetje aan de lichtdichtheid van een lichtbruin ei.

RIMG1498

Na een week of zes kon ik mijn nieuwsgierigheid niet langer bedwingen en heb ik het toch maar opengemaakt.

RIMG1618

Mwah. Op het eerste gezicht lijkt het niet veel. Na het scannen en het contrast wat te hebben opgekrikt en het van negatief naar positief te hebben gedraaid kan ik er met wat goede wil wel wat uithalen. Vooral het raam in de voorkamer, met wat lichtvlekken die denk ik reflecties van de ramen van de overburen zijn. En een grote vlek die ofwel de lamp op de kast is, ofwel gewoon een lichtlek. En een streep van de pen waarmee ik het papier uit het ei probeerde te pulken.

img775 img775 b

Nou ja, toch ben ik wel positief gestemd. Misschien probeer ik het nog wel een keer, maar dan met het ei voor het raam naar buiten gericht, eventueel zwartgeverfd voor extra lichtdichtheid.

Multipinhole resultaat

Nou ja ze, alweer een pinhole-experiment dat zowaar heeft gewerkt! Na alle mislukte experimenten van de laatste tijd ook wel weer eens leuk. Niet alle foto’s zijn natuurlijk even strak gelukt. Zo is de multipinhole denk ik meer een camera voor close-ups dan voor wijde shots, in close-up komt het meervoudige effect toch beter tot zijn recht. Ook laten vijf pinholes – verrassing! – meer licht door dan een pinhole, dus mijn belichtingstijden kunnen wel een stuk korter. En in een hoek komt juist te weinig licht. Maar toch, een heel geslaagd resultaat, dat om herhaling roept.

5x1 Robot met de multipinhole

Dit is zowaar exact wat ik van deze camera verwachtte. Hij was wel erg overbelicht, dus de opnametijd (+/-30 sec) kan wel wat korter.

Buitenopname met de multipinhole

Dubbel zelfportret. De lucht bleekt de drie van de vijf foto´s te veel uit. Dit was wel de best belichte foto.

Lamp en planeten-mobile met de multipinhole

Een plafond vol lampen en planeten (van een planeten-mobile). Ook weer behoorlijk overbelicht, dat wel.

Mislukt!

Ik bedenk net dat ik een paar mislukte experimenten nooit heb behandeld hier. Terwijl die natuurlijk net zo belangrijk zijn als de gelukte experimenten. Van je fouten moet je leren ten slotte.

De laatste mislukkingen op een rijtje:

  • Niet echt een experiment, maar goed. Ik gooide eens een kleurenrolletje in de oude Dirk III. Ik weet niet wat ik heb gedaan, maar het resultaat was niet om over naar huis te schrijven. En het was zo’n mooi licht die ochtend…
    Blauw uitgeslagen medium format pinholefoto

    Blauw uitgeslagen medium format pinholefoto

     

  • Dan was er de nieuwe versie van de pinhole rocket. Van mooi dik karton, lekker stevig. Maar blijkbaar heb ik toch het gat in de camera waar het pinhole achter zit te klein gemaakt of zo. Het idee was natuurlijk om een negatief van zo’n 7 centimeter te krijgen, met een geweldige wide-anglefoto. Het werd een reeks onbelichte stroken van zeven centimeter met daarop belichte cirkeltjes van één centimeter doorsnede.
    Niet al te beste pinholecamera
  • Niet zo heel erg wijde foto

    Een rondje van een centimeter doorsnede belicht op een strook negatief van zeven centimeter.

  • Dan waren er nog wat anamorfe plaatjes die überhaupt niet belicht leken te zijn: helemaal blanco negatieven.
  • Nog een caffenol-rolletje dat helemaal blanco de ontwikkeltank uit kwam.

Het zit niet altijd mee…

Begin van de multipinhole

Ooit zag ik een plaatje van een geweldige pinholecamera, gemaakt van een cracker.

Dat idee bleef tijden in mijn achterhoofd sudderen, tot ik in een verloren momentje zowaar een ontwerpje maakte voor een medium format pinholecamera met meerdere gaatjes. Zo in Sketchup getekend ziet het er wel strak uit natuurlijk.

Strak multipinhole-ontwerp

 

Zoals zo vaak bleek de praktijk iets weerbarstiger. Ik had nog wat doosjes liggen van min of meer de goede grootte, dus dat scheelde weer een hoop gefröbel dacht ik. Een groter doosje werd de body, twee (stukken van) kleinere doosjes werden de filmrolhouders. Een kwartiertje lekker doortapen met zwart plakband leverde een fraai ogend cameraatje op.

Tot ik me realiseerde dat ik een kleine misrekening had gedaan. De filhouders zijn gemaakt van doosjes waar 120 film in zat. Precies de goede maat zou je zeggen, ware het niet dat er om het rolletje altijd nog een extra verpakking van folie zit. Zonder de folie is het doorsje wat aan de ruime kant. Maar goed, voor een doorgewinterde Holga-fotograaf is dat natuurlijk makkelijk op te lossen met opgevouwen stukjes karton om de film wat klem te zetten.

Ontwerpfout nummer twee: ik was het doorspoeldingetje vergeten. Kak. Dat was makkelijker geweest voordat ik het ding in elkaar had gezet. En het doorspoeldingetje moet dus ook nog eens een met karton opgevuld stukje extra ruimte zien te overbruggen. Gedoe.

Lastiger nog was dat ik me realiseerde dat de doosjes voor body en filmhouders niet even hoog waren. Ik had als achterkant een iets groter doosje in gedachten dat er overheen schuift. Aangezien het lichtdicht moet zijn, is het niet handig als er flinke openingen tussen zitten straks. Ugh. Het is allemaal wel weer dicht te knutselen met opdikkingen en zo, maar fröbelvrij is het ontwerp dus allang niet meer.

Het slimste zou zijn om gewoon opnieuw te beginnen. Maar dat is ook weer zoiets…

Nieuwe solargraphs

Een hele tijd geleden zette ik weer eens wat solargraphs klaar. Ik vond ze wel af, en viste ze op uit de camera’s. Heel niet slecht!

Long exposure pinholefoto.

Solargraph.

De pinhole-antograph is wel een jammerlijke mislukking, geen greintje beeld te zien. Ach ja, soms zit het mee, soms zit het tegen.