Posts Tagged ‘ pinhole camera ’

Multipinhole II

Na een enthousiast maar misschien niet helemaal goed doordacht begin van de multipinhole lag het project een tijdje stil. Teveel gedoe.

Multipinhole in aanbouw

Maar goed, uiteindelijk heb ik dan toch maar wat zin gemaakt en het ding afgemaakt. Een lege pizzadoos werd een achterkantje. Probleem was natuurlijk het eerder geconstateerde hoogteverschil tussen body en zijkantjes.

Achterkant van de multipinhole

Een eerste oplossing was het hoogteverschil opvullen met strookjes karton en tape. De resterende openingen vulde ik op met stukjes zwart breigaren. Ik gok er maar op dat dat afdoende is.

Lichtdicht maken met garen

Volgende punt waren een paar gaatjes voor de doorspoelpaperclip. Dat was gewoon een kwestie van met een mesje wat gaatjes op de goede plek prikken. De stukken opvulkarton bij het spoeltje aan de kant van het gat maar wat vastgetapet om te voorkomen dat het allemaal een hopeloze brei wordt.

Laatste stap was om  met behulp van een stuk oude film te bepalen hoeveel ik tussen de opnames door moet spoelen (1,5 draai), en met behulp van een oude papierstrook van een filmpje hoever ik in het begin moest spoelen (7,5 keer). En nu is het een kwestie van proberen. Ik heb zwart-witfilm genomen, die is meestal wat vergevingsgezinder in de belichting. En het past wel bij experimentele fotografie natuurlijk. Ik bewaar hem tussen de opnames door maar in een donkere la, want zo veel vertrouwen heb ik ook weer niet in de lichtdichtheid. Al zou ik het natuurlijk ook kunnen beschouwen als een eenmalig experiment en hem helemaal dichttapen. Maar dat is ook weer zoiets. Nou ja, we zullen eerst maar eens afwachten hoe dit wordt.

Multipinhole

Advertenties

Anamorfe camera

Een tijdje terug maakte ik vrij coole (al zeg ik het zelf) anamorfe pinhole-foto’s. Anamorfe pinholefoto.

Maar ik bedacht dat het wel leuk zou zijn als je een heel rolletje kon gebruiken, en de film doorspoelen na aan foto, zodat je niet steeds van die losse stukjes hebt. Ook leuk voor mensen die niet hun eigen film ontwikkelen. Dus bedacht ik een anamorfe camera. Een beetje snel in elkaar gefröbeld, dus wat rauw van uiterlijk. Het kwam neer op het volgende.

  • Neem een fotobusje en snijd er een stuk uit. Dit wordt de geleider voor de film.
    Uitgesneden fotobusje.
  • Neem een filmrolletje, en tape het aan een leeg rolletje. De film aan het uiteinde van de oude film, maar ook de hulsjes aan elkaar. Het is de bedoeling dat de ingangen van de rolletjes zo dicht mogelijk bij elkaar zitten, want je wil zo dicht mogelijk bij een cirkel komen. Dit valt overigens niet mee. Het plakband dat ik gebruikte was er in elk geval niet heel erg tegen bestand. Er komt later ook nog wel wat druk op te staan bij het doorspoelen.
    Vol rolletje aan leeg rolletje getapet.
  • Plooi de film om het bijgesneden busje heen. Zorg dat de film boven en onder langs het busje gaat, zodat de film een keurig rondje maakt.
    Bovenaanzicht. Film om het busje geplooid.
  • Maak een pinhole in het deksel van het busje.
    Pinhole in het deksel.
  • Prop een stukje tissue of zo onder het spoeltje van het lege rolletje, zodat de film bij het doorspoelen niet meteen helemaal terugveert maar wat strak blijft staan.
  • Neem een stukje karton en vouw dit om het geheel heen. Het enige dat vrij moet blijven is de bovenkant van de rolletjes, waar je door- en terugspoelt straks, en natuurlijk de bovenkant van het busje met het pinhole. Smijt er flink wat zwart tape tegenaan om de boel goed lichtdicht te maken.
    dichtgetapete anamorfe camera
  • Nog een stukje zwart tape (hier opgeleukt met nog een stukje groen) en de camera is compleet.

Ik vond het er heel plausibel uitzien en schoot een rolletje vol. Het leek allemaal goed te gaan. Helaas bleek na ontwikkelen dat het toch niet zo goed is gegaan. Een combinatie van niet goed lichtdicht (de bovenkant van de spoeltjes blijft lastig) en slecht belicht gok ik zo. Het leverde in elk geval maar één acceptabele foto op.

Foto gemaakt met de anamorfe camera.

Terug naar de tekentafel dus.

Janus – resultaten

Krijg nou wat! Het werkt nog ook! De hybride camera die ik een tijdje geleden in elkaar knutselde doet zowaar precies wat ik van hem verwachtte.

– Redscale pinhole plaatjes.

Redscalefoto met de Janus

– Gewone plaatjes

Gewone foto met de janus.

– Combinaties van die twee.

Beide zijden belicht.

Vooral de pinholes zijn wel geslaagd, vind ik. Redscale is daar wel geschikt voor, zo blijkt, want kan wel tegen een stootje, qua overbelichting. De combinaties zijn wat twijfelachtiger. De pinhole heeft de neiging de gewone foto te overstemmen. Toch zijn er wel wat aardige combi’s bij vind ik. Zeker voor herhaling vatbaar.

Beide zijden belicht.

Snelle en langzame pinholes

Geïnspireerd door wat artikels van francesco capponi kreeg ik ook weer zin om wat pinhole camera’s te maken.

Eerst wat langetermijnprojecten.

– Een solargraph hangt weer op zolder, op de zon gericht.
Solargraph

– Een mini-pinhole-antograph hangt gewoon naar buiten gericht aan de voorkant van het huis. Oftwel, een pinhole gevuld met van bieten gemaakt fotopapier. Het zal langer nodig hebben dan gewoon fotopapier, maar geen idee hoe lang eigenlijk. Eerst maar eens een paar maanden. Misschien werkt het wel helemaal niet. We zullen zien.
Pinhole-antograph in wording.

– Een mini-pinhole hangt buiten, gericht op het huis.

Langetermijnpinhole

Omdat tegenwoordig instant bevrediging van behoeften ook helemaal hot is, heb ik vanochtend bij het ontbijt ook nog een paar mini-pinholecamera’s gemaakt van zwarte fotobusjes. Die vulde ik met stukjes kleurenfilm. Bij de boodschappenronde voor de lunch gebruikte er twee, die ik na het avondeten meteen ontwikkelde. Hoezo duurt analoge fotografie lang?

snelle pinhole camera's

Het resultaat valt niks tegen. Nummer 1 zit wat te dicht tegen het begin van de film aan, waardoor de helft van het negatief al (over)belicht was, en het is een dubbele belichting, maar nummer twee is zowaar precies zoals ik verwachtte. Niet slecht, voor een impulsprojectje.

Snelle pinhole foto  img811

Dubbelzijdige hybride camera: Janus

In navolging van Dirkon, Dirk II en Dirk III, is er nu Janus. Genoemd naar de Romeinse god van de doorgangen, met twee gezichten. Janus ontstond naar aanleiding van dit artikeltje. Twee camerahuizen die rug aan rug zitten, en dezelfde film van twee kanten kunnen belichten. Een supergave camerahack, maar om er nu twee ‘echte’ camera’s aan op te offeren leek me wat te veel gevraagd van mijn knutselkunsten. Ik begon dus eenvoudig, met een simpele pinhole camera achterop.

Stap een was een gang naar de kringloopwinkel voor een goedkoop en simpel cameraatje om op te offeren. Het werd de Jack’O, een camera die me vooral aansprak omdat de originele verpakking meldde dat er maximaal 24 opnames mogelijk waren, terwijl de camera door de erpakking en de (doorzichtige) body heen al liet zien dat de teller echt tot 36 ging.

De Jack'O camera, met geïntegreerde en opengeklapte lensdop.

Na zo goed als zorgvuldig meten bepaalde ik waar het gat in de achterklep moest komen en ging ik aan de slag met een hobbymes. Dat viel nog niet mee! Het bleek taai plastic te zijn. Na een uurtje vrij vruchteloos kerven met gevaar voor eigen slagaders kwam Man des Huizes thuis en suggereerde een aansteker om het mes te verhitten. Dat ging al beter, en na een kwartiertje verhitten en gaatjes smelten was daar een vrij aardig rechthoekig gat, en nog op de goede plek ook.

Uitgezaagd gat in de camera. Het gat zit op de goede plek.

Het was wel wat rafelig, maar met een schuurpapiertje waren de ergste bramen en scherpe randjes wel weg te krijgen. Daarna even onder de kraan het stof en gruis eruit gespoeld. Bij een echte camera niet aan te raden, maar bij zo’n plastic geval met maar een enkel lensje kan het weinig kwaad. Wel goed laten drogen op de verwarming natuurlijk, ander gaat je film plakken.

Volgende stap was de constructie van een pinhole-body. Vergelijkbaar met de lucipin, maar in plaats van het luciferdoosje in elkaar te schuiven, heb ik ze hier op elkaar geplakt, om de body iets dieper te maken, voor een iets grotere brandpuntsafstand. Het gat dat ik nog had liggen leek me wat aan de grote kant, en dan is een iets grotere afstand tot de film beter, meen ik mij uit halfvergeten artikelen te herinneren.

Pinhole body.

Die werd vervolgens met zwart tape over het gat heen geplaatst, zodat de pinhole netjes achter de lens zit. Goed afdichten natuurlijk, er mag geen licht tussen camera en pinhole body vallen.

De pinhole body aan de gewone camera bevestigd. Bovenaanzicht van Janus.

De film wordt nu gewoon in de camera gelegd. Wil ik een gewone foto, dan meem ik die en spoel door. Wil ik een (redscale) pinholefoto, dan neem ik die, druk dan af met de lensdop ervoor, en spoel door. Wil ik een combi, dan druk ik af, neem een pinholefoto (of andersom), en spoel door.

Eerst maar eens een proefrondje, en dan kunnen we verder experimenteren. Met op elkaar aansluitende maskers in de camera bijvoorbeeld. En intussen op zoek naar een geschikte camera om kapot te zagen en achterop te monteren, zodat we een echte Janus kunnen maken, met aan beide kanten een echte lens en sluiter.

120mm pinhole foto’s

Alweer een hele tijd geleden beweerde ik dat mijn medium format camera obscura nooit was uitgetest. Tsk, tsk, natuurlijk wel. Bij het opruimen van mijn archief met negatieven kwam ik zowaar een mapje ‘pinhole’ tegen met daarin 120mm negatieven. Dirk 3 is dus in gebruik geweest, en werkt uitstekend!

120mm pinhole foto.

120mm pinhole duister zelfportret.

Tikje onderbelichte 120mm pinhole foto.

Lucipin – resultaten

Een tijd geleden meldde ik al de resultaten van de eerste poging tot lucipin. Inmiddels is het twwede rolletje volgeschoten en ontwikkeld, en dat was al een heel stuk beter dan de eerste. De sluitertijd (i.e. hoe lang ik mijn vinger voor het gaatje weghaalde) blijft wat lastig in te schatten, en zo’n klein licht gevalletje is nog knap lastig stil te houden.  Qua scherpte is de binnenfoto dan ook het beste, die hield ik niet vast maar had ik een paar minuten neergezet.

Hoe dan ook, ik ben niet ontevreden. De volgende lading gaan we maar eens met zwart-wit proberen, voor het authentieke pinhole-gevoel.

Pinhole zelfportret op kantoor. Pinhole park. Pinhole stoplicht.Pinhole Vondelpark met Vondelkerk.