Posts Tagged ‘ ontwerp ’

Begin van de multipinhole

Ooit zag ik een plaatje van een geweldige pinholecamera, gemaakt van een cracker.

Dat idee bleef tijden in mijn achterhoofd sudderen, tot ik in een verloren momentje zowaar een ontwerpje maakte voor een medium format pinholecamera met meerdere gaatjes. Zo in Sketchup getekend ziet het er wel strak uit natuurlijk.

Strak multipinhole-ontwerp

 

Zoals zo vaak bleek de praktijk iets weerbarstiger. Ik had nog wat doosjes liggen van min of meer de goede grootte, dus dat scheelde weer een hoop gefröbel dacht ik. Een groter doosje werd de body, twee (stukken van) kleinere doosjes werden de filmrolhouders. Een kwartiertje lekker doortapen met zwart plakband leverde een fraai ogend cameraatje op.

Tot ik me realiseerde dat ik een kleine misrekening had gedaan. De filhouders zijn gemaakt van doosjes waar 120 film in zat. Precies de goede maat zou je zeggen, ware het niet dat er om het rolletje altijd nog een extra verpakking van folie zit. Zonder de folie is het doorsje wat aan de ruime kant. Maar goed, voor een doorgewinterde Holga-fotograaf is dat natuurlijk makkelijk op te lossen met opgevouwen stukjes karton om de film wat klem te zetten.

Ontwerpfout nummer twee: ik was het doorspoeldingetje vergeten. Kak. Dat was makkelijker geweest voordat ik het ding in elkaar had gezet. En het doorspoeldingetje moet dus ook nog eens een met karton opgevuld stukje extra ruimte zien te overbruggen. Gedoe.

Lastiger nog was dat ik me realiseerde dat de doosjes voor body en filmhouders niet even hoog waren. Ik had als achterkant een iets groter doosje in gedachten dat er overheen schuift. Aangezien het lichtdicht moet zijn, is het niet handig als er flinke openingen tussen zitten straks. Ugh. Het is allemaal wel weer dicht te knutselen met opdikkingen en zo, maar fröbelvrij is het ontwerp dus allang niet meer.

Het slimste zou zijn om gewoon opnieuw te beginnen. Maar dat is ook weer zoiets…

Advertenties

Gepimpte gereedschapskist

Weer een plan. De vorige bewoners van ons huis lieten een houten kistje achter. Het is niet bijzonder mooi, maar vrij stevig. Het deed tijdens de verhuizing en het schilderwerk dat daaraan vooraf ging vaak dienst als opstapje. Ik had bedacht dat het wel een mooie opbergkist is voor mijn kleinere gereedschappen. Beitels en duimstokken en dergelijke. Het is alleen nogal diep, en wat onhandig ingedeeld, dus het komt erop neer dat ik nu het gereedschap er alleen in een wat slordige hoop in kan mikken. Niet zo praktisch dus.

kist kist open

In een vlaag van inspiratie bedacht ik gisteren dat ik er wat inzetbakjes in zou moeten maken, dan kan ik alles netjes rangschikken, en past alles er veel beter in. Zoiets (let effe niet op het rare perspectief en alle scheve lijnen, ik heb nog steeds geen fatsoenlijk tekenprogramma kunnen ontdekken):

onwerp binnenbakjes

Dus op halverwege de ene helft een inzetbakje tot de bovenrand van het tussenschotje, zodat daar twee lagere verdiepingen onstaan. De andere blijft dieper, zodat er hogere dingen in kunnen, zoals potjes lijm en dergelijke. Boven het tussenschot dan nog een platter bakje over de volle breedte van de kist, waar langere niet te dikke dingen in kunnen, zoals de beitels en de winkelhaak.

Ik twijfel nog hoe ik het precies ga aanpakken: me helemaal uitleven op arbeidsintensieve zwaluwstaartjes, of de boek met veertjes in elkaar zetten (zoals het inzetbakje van mijn eerdere kistje). En hoe gaan de bakjes blijven zitten? Steunblokjes in de kist lijmen waar ze op rusten denk ik.

Tot slot zou ik er ook nog een paar handvaten (of een draagband) aan kunnen zetten om de boel wat beter verplaatsbaar te maken, en een sluiting voor het deksel.

Ik heb er al helemaal zin in, alleen riep de Man des Huizes dat hij nog steeds op het handdoekenrekje wacht, of dat eerst mocht. Zo komt er altijd wat tussen…

Keldertrapje

Na de verbouwing van onze badkamer is onze kelder een stuk groter geworden. Om de badkamer groter te kunnen maken moest namelijk de trap worden verplaatst, waardoor uiteindelijk onder de trap veel meer ruimte kwam te zitten.

de oude badkamerde nieuwe badkamer

Een grotere kelder dus. Daar passen langere planken in, waarvan ik het einde niet meer kan bereiken vanaf het trapje bij de deur. Er moet dus een extra keldertrapje komen. Die kun je voor een tientje bij IKEA aanschaffen natuurlijk, maar zelf maken is leuker. Onder het motto beter goed gejat dan slecht bedacht nemen we wel grofweg het IKEA-ontwerp, maar dan met de maten en details die ik wil. Iets lager dan bij IKEA: 22 cm per trede vind ik wel genoeg. Even breed, dus 44 cm. De diepte laat ik afhangen van wat de bouwmarkt (of de zolder) aan hout te bieden heeft. Ga ik nodig hebben: zes balkjes (4 korte, 2 lange), 7 regels, of zou 8 beter zijn? (3 of 4 lange, 4 korte), en 2 treeplankjes (een bredere voor boven, een smallere voor onder). Als ik de brede plank uit twee smallere maak, kan ik er nog een handvat in maken. Dan de smalle de helft van de brede? Of zou dat te smal worden (of juist te breed, bij de bovenste). Nog een gewetensvraag: zet ik de poten iets schuin (mooier), of maak ik het trapje recht (makkelijker)?

In Sketchup durf ik het alleen recht aan:

ikea rip-off

Misschien moet ik eerst maar eens alle andere projecten afronden, en alle verbouwingsdingen afwerken.

daktuin

Al jaren ligt ons platdak op zolder er kaal en nutteloos bij.

Nutteloos platdak.

Ook wil ik al jaren weer een volkstuin om groenten van eigen kweek te kunnen eten. Het moet alleen wel dichtbij huis, en ik houd ook niet zo van verplicht onkruid wieden en corvee. Nu las ik in een Groei en Bloei van mijn moeder over de Makkelijke Moestuin, een methode om in verhoogde bakken heel makkelijk groenten te kweken. Dat lijkt mij wel wat. Nu heeft mijn achtertuin het formaat van een klein uitgevallen postzegel, en kijk ik vanuit de tuinstoel ook liever aan tegen wat vrolijke bloemen dan tegen een stel slakroppen. Maar gelukkig heb ik dat nutteloze platdak. Volgens mij moet een beetje dak van de bouwnormen een meter sneeuw kunnen dragen, en stilstaand regenwater weegt ook best wat, dus twee flinke plantenbakken gevuld met aarde moet ook wel lukken.

Bij de bouwmarkt dus wat planken aangeschaft (onbehandeld larix met FSC-keurmerk) om twee bakken te kunnen maken van 120 x 60 x 14,5 cm.Die staan nu op het dak te acclimatiseren. Misschien een beetje overbodig, aangezien ze starks gevuld gaan worden met vochtige aarde en dus vrijwel zeker toch gigantisch krom gaan trekken, maar eigenlijk had ik gewoon niet zo’n zin om meteen al te gaan schroeven.

acclimatiserend hout

Omdat ik de bakken iets van de grond af wil houden, moet er ook iets van een bodem in. Daar heb ik een tijdje over lopen peinzen. Het moet stevig genoeg zijn dat hij de aarde houdt, maar liefst ook waterdoorlatend, anders wordt het zo’n zomp. Aanvankelijk dacht ik aan een raster van latjes, maar dat is nogal bewerkelijk (of duur, als je het kant en klaar koopt). Toen bedacht ik dat kippengaas heel geschikt was, maar dat is alleen in rollen van een paar meter te koop, en in net niet de goede breedte, dus dan moet ik ook weer op zoek naar een kniptang. Nu heb ik bedacht dat de snoeitakken van de vlinderstruik misschien wel geschikt zijn voor een rooster onder de bakken. Ze hebben in elk geval de goede lengte. Heel vlak zal het niet worden, maar omdat ze met de rubber tegels op het dak toch een centimeter of twee omhoog getild worden zou dat niet uit moeten maken.

snoeihout

Over het rooster heen komt dan nog een laag worteldoek, om de aarde in de bak de houden.

worteldoek

Volgende week maar eens gaan bouwen, en dan is het wachten tot het tuinseizoen echt begint. Het zal mij benieuwen of het diep genoeg is. Het originele ontwerkt stelt eigenlijk dat de bakken 15 a 20 cm diep moeten zijn, maar 14,5 cm is blijkbaar een standaardmaat voor onbehandeld tuinhout (en je wilt onbehandeld hout, want agressieve tuinbeits in je sla smaakt niet). Geen preien of grote winterpenen dus. Nou ja, op een halve centimeter kijken we niet. Ook vruchtgroenten (tomaten, courgettes, dat werk) is nog even afwachten, want ik weet niet of op zes meter hoogte nog genoeg insecten rondvliegen om de boel te bevruchten. Misschien valt het mee, en anders moet ik maar met penselen in de weer. Gelukkig zijn er ook genoeg lekkere groenten die het niet van de vruchten maar van blad, knol of stengel moeten hebben. Laat het maar snel mooi weer worden!

Wilde plannen

Ik heb het eerder gezegd: er staat nog van alles half afgemaakt te wezen. Toch heb ik alweer plannen genoeg voor nieuwe projecten.

  • Een ervan is het handdoekenrekje. De nieuwe badkamer is schitterend geworden, maar mist nog een plek om de handdoeken uit te hangen na het douchen. De radiator is te design om er iets overheen te kunnen hangen, en het teakhouten meubel nog te mooi en nieuw om er al ijzeren beugels in te gaan schroeven. Zelf dacht ik aan een beugel in de deur, maar de Man des Huizes ziet meer in een los rekje. Na enige discussie of het dan niet te vol zou worden heb ik dan toch maar eens wat tekeningetjes gemaakt.
    Dat was meteen een mooi excuus om Google SketchUp eens te downloaden en uit te proberen. Na een paar uur prutsen en schreeuwen tegen mijn beeldscherm ben ik er dan toch nog in geslaagd iets toonbaars te produceren. Ik twijfel of SkechUp een vast onderdeel van mijn ontwerpproces gaat worden. Ik krijg het maar niet onder de knie om de lijnen om de goede plek te krijgen in 3D. Vooralsnog houd ik het maar gewoon bij potlood en papier.
    Dit was de eerste variant, met twee ronde koppeldelen tussen de poten.
    versie 1 van het handdoekenrekje

    De aangepaste versie gaat uit van een koppelplank, die platter is, en dus meer ruimte bied voor de uitsparing. Ook denk ik dat het misschien voor de stevigheid beter is nog een paar koppelstukken tussen de rekjes te zetten. Niet te hoog natuurlijk, anders kunnen er geen bredere handdoeken meer over hangen.

    versie 2 van het handdoekenrekje

    Het geheel moet ongeveer 75 cm hoog, 45 breed en 35 diep worden. Veel groter en het wordt inderdaad een volgepropte bende in de badkamer, veel kleiner en mijn favoriete handdoek past er net goed overheen.
    Uit gemakzucht wil ik de dwarsleggers niet met een echte pen-en-gatverbinding vastmaken, maar in een eenvoudige groef schuiven. Het is tenslotte niet alsof er heel veel kracht op komt te staan, en de kracht die erop komt, zal van boven naar beneden zijn, niet zijwaarts. Ga ik natuurlijk wel netjes moeten zagen/frezen, dat je geen kieren gaat zien.

    Houtverbinding met groef.

  • We blijven in de wassfeer met het volgende plan: de waszakhouder. Al jaren hebben we als waszak een oude luchtpostzak. Tot mijn volle tevredenheid kan ik zeggen, maar ja, die Man des Huizes weer he? ‘Een op de grond liggende zak staat rommelig.’ Volgt een discussie over het in de zak stoppen van de vuile sokken in plaats van ze alleen maar in de richting van de zak te gooien, via ‘wat is er nou mis met een echte wasmand’ en ‘ik ben gehecht aan die postzak’ (zijnde een sentimenteel overblijfsel van een leuke bijbaan tijdens de zorgeloze studententijd) tot het uiteindelijke ‘ik zal er eens over nadenken’. Enfin, alles (nou ja, veel) om hem gelukkig te maken natuurlijk, vandaar het idee voor een standaard waar de postzak op ordelijke wijze in kan hangen, open en wel om toegeworpen sokken op te vangen.SketchUp weigerde hardnekkig mijn gedachten om te zetten in beelden. Leve het papier.
    ontwerp voor waszakhouder
    Het worden dus twee rechthoekige ramen, de ene iets groter dan de andere. Die worden in het midden met een scharnierpunt aan elkaar gemaakt, en met stoffen banden zo gesteld dat ze niet te ver open klappen. Een paar haken bovenaan om de postzak in op te hangen maken het af.
  • In de studeerkamer staan twee schragen met een lange plank erover zich voor te doen als een bureau.  Met in plaats van die twee schragen eenvoudige kastblokjes ziet het er meteen een stuk netter uit. Daar kan dan meteen een heleboel troep in die nu losjes door de kamer zweeft.

  • Al sinds we een tuin hebben (tweeëneenhalf jaar) hikken we tegen het kopen van een fatsoenlijke tuintafel aan. Niet alleen zijn de krengen duur, voor een autoloos huishouden is het ook nog klap lastig om ze tuis te krijgen. Tuurlijk kunnen ze altijd bezorgd worden, maar dat is ook weer zoiets (lees: daar zijn we te krenterig voor). Nu kwam ik per toeval een pdf-je van de gamma tegen met een werkbeschrijving voor een supereenvoudige, maar helemaal niet onaardige tuintafel, die bovendien makkelijk in afmetingen aan te passen is. Hmmm…
    tuintafel

    Excuses voor het crappy geconverteerde plaatje.