Posts Tagged ‘ meubelmaken ’

Tuinkastje

Het voorjaar staat weer voor de deur, dus het wordt zo langzamerhand tijd om in de tuin te gaan werken. Nu heb ik een minuscule postzegel waar niet zo gek veel in te rommelen valt, is het nog wat te vroeg om dingen te gaan zaaien en zo, en zit bovendien de groenbak bomvol met afgesnoeide klimop. Het zoeken was dus naar een tuinklus waar weinig tuiniere aan te pas kwam. Nu heeft mijn tuin een paar chronisch rommelige hoekjes, waaronder deze:

Rommelig hoekje.

Dat schreeuwt natuurlijk om een klein kastje, waar lege bloempotten in gestald kunnen worden, en een paar fleurige potten met bloemen op gezet. Aangezien ik nog stapels planken op zolder had staan was een ontwerp snel verzonnen.

TuinkastjeEen beetje groentekist-achtig dus. In werkelijkheid wordt het vierkanter dan dit plaatje, aangezien ik anders niet genoeg planken had (of het werd wel erg klein). Ongeveer 60 bij 60 cm wordt het. Toen het besluit eenmaal genomen was, waren de planken en balkjes in een mum van tijd op maat gezaagd. Op maat gezaagd hout.

Dit keer geen gedoe met ingewikkelde houtverbindingen of zo, gewoon veel schroeven. Volgende stap was dan ook om de gaten voor de schroeven voor te boren. En toen stagneerde het… Doorspitten van de schuur bracht namelijk geen goede schroeven aan het licht, alleen gipsplaatschroeven, en enorme keilbouten, en kleine proegelschroefjes. Van alles, maar niet de roestvrij stalen schroeven die me noodzakelijk lijken voor een buitenkastje dat in weer en wind regen moe gaan staan te vangen. Van de week eerst nog maar een tripje naar de bouwmarkt.

Kan ik meteen nog even nadenken over de afwerking. Olie? (Kalk)was? Of toch een goede laag pantserbeits? De grote planken zijn van taxushout, dat van zichzelf al vrij oliehoudend en dus redelijk weersbestendig is, maar de balkjes en achterlatten zijn maar waaibomengrenen, daar moet wel iets van bescherming over. En als ik dan toch bezig ben, kan ik het denk ik beter helemaal afwerken, dat oogt mooier. Ik wil iets dat zowel duurzaam is, als mooi. Ik dacht eerst aan kalkwas, maar ik weet niet of dat geschikt is voor buiten, en bovendien is het wat zonde van de mooie rode vlammen in het taxushout. Over de afwerking denk ik dus nog maar even na.

Advertenties

Tafeltje revisited

Gisteren had ik al de ladeophanglatjes aan elkaar geschroefd maar kon ik de voor het verlijmen benodigde spanband niet vinden. Enig speurwerk bracht de spanband aan het licht. Na wat prutsen hoe het ding ook alweer werkte kon ik aan de slag.

Spanband. Lijm

Nu was het tafeltje wat scheefjes geworden dacht ik. Maar na lijmen en sjorren met de spanband bleek het toch nog redelijk recht te zijn geworden. Althans, rechter dan ik dacht. Scheef is het nog steeds wel, maar minder dan ik dacht. Ik hoop dat de lijm goed houdt en het niet alsnog weer scheeftrekt straks…

Drogend tafeltje.

Return of tafeltje

Weer is het illustere tafeltje een stap dichter bij zijn voltooiing. Na zowel het laatje als de ladeopening wat bijgeschuurd te hebben, kan het laatje soepel open en dicht. Volgende stap was om het ophangsysteem in elkaar te zetten. De drager en de geleidelat moesten aan elkaar worden bevestigd. Dat vereiste wat moeizaam gepiel om de vier delen paarsgewijs op de goede manier tegen elkaar aan te klemmen. Tafeltje on elkaar gezet, lade door de opening steken, geleidelat op de goede plaats vasthouden en met één hand zonder de lat te verschuiven een klemmetje vastdraaien.

Vastgeklemde delen.

Kostte wat moeite, maar uiteindelijk zat het vast en kon de la nog steeds soepen open en dicht. Nu had ik mezelf vorige week getrakteerd op een paar speciale voorboorboortjes (om schroefgaatjes voor te boren) en een verzinkboortje om schroefjes mooi mee te kunnen verzinken, dus die konden nu worden gebruikt.

Gespecialiseerde boortjes. Verzinkgat. Verzonken schroefje.

Na enig prutsen omdat de schroefboormachine weigerde fatsoenlijk te schroeven zaten alle schroefjes netjes vast. En hoer!, het paste allemaal als een bus.

Opgehangen laatje.

Het is dat mijn lijmklemmen niet groot genoeg zijn en ik mijn spanbanden even nergens kan vinden, anders stond ie nu al gelijmd en wel te drogen…

Kistje 2.2

Na het aftekenen van de eerst ezwaluwstaarten voor mijn kistje heb ik van de week de eerste zaagsneden maar eens gemaakt. Om de schuine sneden te maken is het handig het plankje schuin vast te zetten, zodat je recht omlaag kunt zagen. Zo dus:

Schuin vastgeklemd plankje.

Zoals je ziet heb ik het hoekje aan de zijkant hier al afgezaagd. Zoals je in het volgende plaatje ziet had ik het plankje niet schuin genoeg gezet/kan ik niet fatsoenlijk recht zagen. Dat wordt dus wat extra pielen met de beitel.

Ingezaagde zwaluwstaarten.

En bij die beitel zit het volgende probleem: mijn smalste beitel is 10 mm, maar de opening wordt 5 mm. Da’s lastig. Ik denk dat ik dus eerst maar eens moet gaan zoeken naar een smallere beitel, dat werkt toch makkelijker.

Kistje 2.1

Vandaag maar eens voorzichtig begonnen aan een nieuw kistje. Tijden geleden heb ik al eens een tekening gemaakt.

Werktekening voor het kistje.

Dit wordt hem dus, met wat kleine wijzigingen. Het oorspronkelijke ontwerp gaat ervan uit dat je het deksel van de rest afzaakt met een cirkelzaag. Die heeft een zaagblad van 3 mm, vandaar dat een van de zwaluwstaarten 3 mm breder is dan de andere, zodat na het doorzagen alle zwaluwstaarten even breed zijn. Ik heb geen cirkelzaag, maar wel een handzaag. Vandaar dat ik de ruimte voor de zaagsnede heb verkleind naar 1 mm. We zullen zien hoe dat loopt (ik heb niet altijd een even vaste hand wat recht zagen betreft…).  Mijn zwaluwstaarten zijn nu 22,3 mm, met een tussenruimte van 5 mm. Ook over het verhaal over het deksel heb ik nog mijn twijfels. Misschien dat ik daar toch nog wat anders voor gebruik.

Van de cursus waarin ik mijn eerste kistje heb gemaakt had ik nog wat mooie plankjes over. Daar ben ik vandaag maar eens zwaluwstaartjes op af gaan tekenen. Om te beginnen moesten de plankjes natuurlijk gepaard worden: bepaald welke voor en achter, links en rechts moesten komen. Een plankje is wat donkerder, dat wordt de voorkant. Allemaal netjes met paringstekens gemarkeerd (de driehoeken), plus nog wat extra markeringen (Links, Rechts, Voor, Achter) om minimale verwarring tijdens het werken te hebben.

Zo moet ie worden. Paringstekens.

Met behulp van een zwaluwstaartmalletje de staarten op het hout getekend. Kostte even wat tekenen, gummen en opnieuw tekenen, maar toen stonden ze er keurig op. Netjes gearceerd wat weggehaald gaat worden, want het zou niet de eerste keer zijn dat ik het verkeerde stukje wegbeitel.

De zwaluwstaarten afgetekend.

Volgende stap zal het meken van de staarten zijn. Met de hand zullen ze nooit helemaal perfect zoals berekend zijn, dus de gaten teken ik nu nog niet in. Die neem ik later over van de staarten,

Zwaluwstaartenmalletje

Om makkelijk zwaluwstaarten af te kunnen tekenen heb ik een malletje gemaakt. Niet heel spannend verder, gewoon van karton, maar toch.

Eerst de verhoudingen op een stukje karton getekend: 1: 6. Ik had ook 1:8 kunnen doen, die wordt ook vaak gebruikt, maar dat heb ik dus niet gedaan.

1:6

Toen netjes uitgeknipt, en een randje ingekerfd en omgebogen. Wel netjes recht natuurlijk, anders klopt er niks meer van je hoeken.

Kerf.

En presto! Een malletje om makkelijk zwalustaarten te tekenen.

Malletje

Een volgende stap zal zijn om dit van triplex of zo te maken, voor de duurzaamheid. Maar voorlopig is dit goed genoeg.

Tafeltje

Eeen halve eeuw geleden was ik bezig met een bijzettafeltje. Nu is het moment van voltooiing weer een stapje dichtebij gekomen. De laatste zaluwstaartjes voor de lade-ophanging zijn gemaakt, de machtige freesmachine heeft afgerekend met de meerder gemaakte meetfout.

Zwaluwstaartje voor de regel waar het laatje aan komt.

Ik had bij het maken van de groef in de zijkant van het laatje een fout gemaakt, waardoor de groef eigenlijk een halve centimeter te hoog zat. Dat was op te lossen door het ophangbalkje een halve centimeter korter te maken. Met de frees dus.

De frees weer eens uit het vet gehaald. Het resultaat.

Het volgende probleem dat moet worden aangepast wordt dat het laatje inmiddels klemt, ofwel door onzorvuldig lijmen (niet ondenkbaar, ik ken mijzelf), ofwel doordat het geheel wat kromgetrokken is in het niet bijster stabiele klimaat van de zolder (’s zomers heet, ’s winters koud, periodiek vochtig door drogende was). Daarom moet de openig in het frontje van de tafel nog wat bijgeschuurd. Of de zijkanten van het laatje, dat kan ook. Ben ik nog niet helemaal uit.