Posts Tagged ‘ filter ’

Caleidoscopische filterfun

In een museumwinkel zag ik eens een geinige fotogadget: een kartonnen camera, met op de plek van de lens een soort caleidoscoop. Keek je er doorheen, dan zag je alles 20 keer herhaald, als door een insectenoog. Leuk om foto’s doorheen te nemen, maar voor een euro of negen wel wat prijzig. Ik liet het ding dus liggen.

Konstruktor met Agfa Vista Plus 200 en facetlens.

Konstruktor met Agfa Vista Plus 200 en facetlens.

Laatst kwam ik bij de HEMA zowaar een vergelijkbaar ding tegen, maar dan bedoeld voor kinderen in plaats van hipsterfotografen. In een felgekleurde plastic zeester zat een zelfde gesegmenteerde plastic lens. Voor 2 euro wilde ik hem dan wel hebben. Thuis wist ik met enig licht geweld de lens te bevrijden uit zijn omhulsel. Nu had ik toch mijn facetlens.

Hem gebruiken vergt wel wat handigheid. Voor een spiegelreflex is hij net wat aan de kleine kant, want bij gebrek aan schroefdraad moet je hem los voor de lens houden. Voor je het weet zijn je vingers dan in beeld. Bij de kleine lens van een simpelere camera is het goed te doen. Het is wel een beetje gokken naar de compositie, want bij een niet-reflex zie je natuurlijk niet wat het effect is. Voor je het weet mik je net niet helemaal goed en staat je onderwerp alleen een hoekje van het beeld. Een derde puntje is de belichting. Je houdt een have centimeter extra plastic voor de lens, en dat houdt meer licht tegen dan je denkt als je zelf door het caleidoscoopje kijkt.

Toch heb ik er al een paar leuke resultaten mee weten te bereiken. Het is een ideaal ding om in mijn tas te hebben en af en toe eens voor de lens te zetten. Ik houd hem erin.

Diana F+ Instant Back met Fuji Instax Mini en facetlens.Diana F+ Instant Back met Fuji Instax Mini en facetlens.

Advertenties

Bokehvormpjes

Bokeh is het van oorsprong Japanse woord voor de onscherpte in een foto. Een lens kan een mooi bokeh geven, en dat wil dan zeggen dat de achtergrond die niet in focus is, op een mooie manier onscherp is. Dus niet te vlekkerig of onrustig. Als je lichten op de achtergrond hebt die onscherp zijn, worden het van die lichtcirkels. De cirkels zijn de vorm van het diafragma, rond dus. Als je het diafragma van vorm verandert door je foto door een gaatje in een bepaalde vorm te nemen, dan verandert ook de lichtvlek van vorm. Het is een simpele truc, die heel leuke effecten kan geven.

Een kind kan de was doen: ik nam wat cirkels van dun karton ter grootte van mijn lens, kleurde ze zwart, en sneed met een mesje in het midden wat vormpjes. Ik maakte een sterretje, en kerstboompje, en een chevron, die meer op een hartje leek. Met een elastiekje maakte ik een sjabloon voor mijn lens vast, en toen kon ik aan de slag.

RIMG4207

Nou zijn er in mijn hoek van de wereld in november nog niet bijster veel fotogenieke kerstversieringen in het wild te vinden. En indrukwekkende standslandschappen vol lichtjes en neon is er ook al niet. Ik bouwde mijn huiskamer maar weer om tot fotostudio. Een zwarte fleecedeken over de boekenkast werd een donkere achtergrond, een streng kerstlampjes voor de achtergrondlichtjes, en een meter ervoor op de koffietafel werd een schoenendoos met een rood T-shirt een kerstig plateautje voor een kartonnen kerstboom en wat aanverwante rommel.

1216x886x1
Ik gebruikte een spiegelreflex (de Minolta XG-1 om precies te zijn) met het diafragma ver open voor een onscherpe achtergrond. Het sjabloon voor de lens blokkeert nogal wat licht, dus de sluitertijd moet vrij lang zijn. Ik zette de camera dus op een statief. Een nogal kleine gorillapod die eigenlijk niet geschikt is voor een zware reflex. Een handige truc is in zo’n geval om de zelfontspanner te gebruiken. Het indrukken van de sluiterknop laat de camera wat bewegen, maar tegen dat de zelfontspanner afgaat, is alle beweging al weer weggeëbt en heb je een keurige onbewogen foto.

1216x779x1
Ik realiseerde me al snel dat zelfs met lange sluitertijd mijn woonkamer ‘s avonds aan de donkere kant was, dus ik sleepte er nog een paar schemerlampen dichterbij om de boel wat extra op te lichten. Dat hielp. Ik ben uiteindelijk redelijk tevreden met mijn plaatjes, al is het lastig focussen met het sjabloon, en eerst focussen en dan het sjabloon op de lens pielen zonder de camera of lens te bewegen (dat kleine, lichte statiefje he?) is ook lastig. De vormpjes pakken leuk uit. Zelfs de foto´s zonder vormpje vind ik mooi, gewoon overlappende lichtbollen op de achtergrond staat ook al heel feestelijk.

1216x762x1
Ik probeerde ook nog een andere achtergrond, van verfrommeld aluminiumfolie. Als je daar een lampje op schijnt (ik gebruikte een rood en een wit fietslampje), reflecteren de kreukels ook allerlei lichtpuntjes die je met je sjabloon in vormpjes kan omtoveren. Op zich een aardig effect, maar je hebt ofwel een heel groot stuk alufolie nodig, of je moet echt heel dichtbij komen, en dan heb je nog wat meer licht op je onderwerp nodig dan ik zo snel bij elkaar kon scharrelen.

Camera met bokeh-filter.

Camera met bokeh-filter.

Verbeterde filterhouder

Een tijd geleden fröbelde ik al eens een filterhouder in elkaar. Werkbaar, maar toch niet echt briljant. Googelend naar filterhouders kreeg ik zowaar weer eens een brainwave voor een betere filterhouder. Van de klassieke materialen karton en plakband. We beginnen met het overtrekken van een filter, in tweevoud. Maak de vierkantjes wel iets groter, want er moet een plaatje kunststof (het filter) tussen passen straks.

Overgetrokken Cokin-filter op karton

We knippen de rechthoek ter grootte van twee vierkantjes uit en vouwen hem straks dubbel. Met een rond filter dat op de beoogde lens waar het filter straks op moet past, trekken we eerst nog een paar mooie cirkeltjes in het midden van de vierkantjes. Die knippen we straks ook uit.

Rondjes op de vierkantjes

 

Uitknippen dus, de rondjes ook, dubbelvouwen, en aan twee kanten dichttapen. De houder is nu af, nu alleen nog zorgen dat ie om een lens kan. Strookje karton dat om de beoogde lens past afknippen, en er vouwflapjes aan knippen. Zo dus:

Strookje karton met vouwflapjes

 

Jaja, het is me een complexe bouwtekening… Tot slot een rondje vouwen dat om je lens past, vasttapen, en het dan op je filterhouder bevestigen (meer tape!). Het is daarbij handig dat je de ring vast om je lens schuift, zodat je hem bij het vastmaken niet vervormt en hij straks niet meer past.

filterhouder vastmaken aan ring.

 

En voila, een filterhouder voor je Cokin-filters. Weer een tientje uitgespaard. Tot ie uit elkaar valt in een volle tas en ik vloekend alsnog een echte filterhouder aanschaf natuurlijk.

Doe-het-zelf-filterhouder

 

Cokin-filterhouder

In een gekregen tas met fotospulletjes vond ik een setje met Cokin-filters. Leuk spul, alleen je hebt er wel een speciale houder voor nodig om ze op je camera te zetten. Die zat er uiteraard niet bij.

Een Cokin filter.

Ik had al wel eens op Marktplaats en zo gekeken, en zo heel duur zijn die dingen niet, maar waarom kopen als je ook kunt fröbelen? Kijkend naar mijn zelfgemaakte splitzer bedacht ik dat je met een kartonnen ring ook wel een houdertje voor Cokin-filters kan maken.

Zo’n ring was snel gemaakt, en met wat gevouwen stripjes karton kon ik zowaar een filter mooi op zijn plaats houden.

Ring om de lens.Filter op lens gefröbeld.

 

Uiteraard past het ding maar op een bepaalde lens, dus toen ik bedacht dat ik een andere camera wilde proberen met een filter, moest ik een nieuwe maken. Deze met gevouwen paperclips, dat lijkt wat robuuster.

Filterhouder op Yashica.

Het ziet er misschien wat knullig uit, maar het werkt wel, getuige deze foto’s met respectievelijk een soft spot filter en een starburst filter. Jaja, de wondere wereld die Cokin heet ligt vanaf nu aan mijn voeten!

Foto met soft spot filter. Foto met starburst filter.