Posts Tagged ‘ breien ’

IJslandse trui (oh nee, toch niet)

Bijna een jaar geleden kocht ik in IJsland een partij mooi dik breigaren. Het ultieme IJsland-souvenir is een lopapeysa, zo’n fraaie wollen trui met ingewikkeld schouderpatroon. Mooi, heerlijk warm en flink aan de prijs. Begrijpelijk, want het is allemaal handwerk, maar ik dacht, breien, dat kan ik zelf ook wel. Vandaar het breigaren. Internet voorzag mij van een mooi patroon (pdf-link), en vol goede moed begon ik aan de trui.

Het eerste deel wat makkelijk zat: van onder af effen omhoog. Het moeilijke begon bij de schouderpartij, waar je met drie kleuren tegelijk moet breien, zonder je draden in de war te brengen of te strak te trekken. Het was even wennen, maar ik kreeg er al snel genoeg routine in. Nu brei ik ongeveer in het tempo van een gemiddelde gletsjer, dus het duurde bijna een jaar voor hij af was. Hoera! Zou hij passen?

IJslandse trui

Je ziet zo eigenlijk al dat de onderste strook van het patroon strakker is dan de rest.

Meh. Kut. Hij paste, maar het was duidelijk dat ik het breien met verschillende kleuren in het begin nog niet helemaal onder de knie had. Aan de onderrand van het patroon liep een stook van een centimeter of twee die veel te strak was. Je zag ook stukje patroon bol staan waar ik de draden aan de achterkant te strak had aangetrokken. Ik had het ook kunnen weten, want ik had hem halverwege al eens aangetrokken en vond toen al dat hij wat strak zat. Alleen had ik geen zin om hem een stuk uit te halen en hoopte ik dat het wel bij zou trekken. Stom natuurlijk!

IJslandse trui

Hier hoopte ik nog dat het goed zou komen. Naief.

Ik probeerde nog een oplossing te googelen, maar ik kwam alleen maar tegen: als je te strak hebt gebreid, is de enige oplossing om de boel uit te halen en opnieuw te beginnen. Dus. Daar gaan we dan maar weer. Tegen dat hij af is, zal het wel weer zomer zijn…

 

Advertenties

Muts

Een nieuwe winter, een nieuwe muts. Gebreid dit keer, van IJslandse wol die ik nog had liggen. Het is een losse interpretatie van dit patroon, aangepast omdat ik hele andere wol gebruikte, en ik na één strookje wel klaar was met de seed stich. Hij is heerlijk warm.

Muts Muts

 

Trui 2 & 3

Mijn eerste zelfgebreide trui van IJslandse wol was weliswaar heel aardig gelukt, hij is is ook nogal dik, en de eerder door de weermannen beloofde horrorwinter is vooralsnog uitgebleven. Tijd dus voor een wat dunnere trui. Het onvolprezen Lion Brand leverde een patroon dat ik al tijden wilde uitproberen. Niet geplaagd door valse bescheidenheid durfde ik me na een trui en een halve sjaal wel experienced te noemen, dus voor het ingewikkelde kabelpatroon draaide ik mijn hand niet om.

De Wibra bleek zowaar niet alleen 100% acryl te verkopen, maar ook een mengeling met 30% wol, in een gezellig gemêleerd kleurtje.

Gemeleerde wol van de wibra.

Extra voordeel: Wibra, dus mocht het alsnog grandioos mislukken, dan is er niet al te veel geld over de balk gesmeten. Vooralsnog ging het redelijk voorspoedig. Een foutje in de boord op de rug nam ik voor lief, dat zie ik zelf toch niet als ik hem aan heb. Het schoot alleen wel minder hard op, die dunne wol…

Trui in aanbouw.

Vooral als Man des Huizes ook om een trui vraagt. Tsja, wat doe je dan als liefhebbende vriendin? Je schuift je eigen trui aan de kant, koopt echte wol, en begint aan die van ventlief. Deze keer met een patroon van Drops, één grote brei van kabels en zut. “Lukt dat, of moet ik een makkelijkere uitzoeken?” vraagt ie dan. Daar komt dat gebrek aan valse bescheidenheid dan weer boven, dus daar zit ik dan alweer wekenlang te klooien. De boord ging nog wel, maar bij het patroon werd het toch wel heel vaag. Dacht ik aanvankelijk dat het aan mijn gebrek aan breiervaring lag, uiteindelijk kwam ik tot de conclusie dat het patroon gewoon ruk is. Maar zo makkelijk komen ze er niet vanaf! Mooi dat ik het dan maar herschereven heb. Zo’n beetje. Volgens mij is dit uitgetekende patroon wat het moet worden.

Patroon.

We zullen het zien. Voorlopig gaat dit patroon nog trager dan dat van mijn eigen trui, dus het zal voor volgende winter zijn vrees ik.

Kabeltrui in aanbouw.

Ik ben er inmiddels wel achter dat het de moeite loont om markeerdingetjes te stoppen op de grenzen van belangrijke patroondelen, want een telfout is snel gemaakt met al die verspringende kabels. Dus bij het begin van de ronde zit een markeerder, halverwege een in een andere kleur, en na elk groter kabelblok ook een. Die foutjes vlak boven de boord zien we door de vingers, Man des Huizes kennende ziet hij het niet eens…

Ajoursjaal

Behalve de superdikke wol voor mijn trui had ik in IJsland ook nog een paar bollen dunne wol gekocht. Mooi spul, maar drie bollen blijkt echt te weinig te zijn voor ook maar iets nuttigs. Ik bedoel, ik kan er wel sokken van breien of zo, maar dat is zonde van deze wol. Ze zouden jeuken en kriebelen, en binnen een week helemaal doorgesleten zijn.

Dan maar een sjaal. Geen hele lange, maar wel een intensieve. Na wat zoekn kwam ik een aardig ajourpatroon tegen. Ajour, da’s met decoratief gerangschikte gaatjes, het wordt tegenwoordig geloof ik vaker kantbreien genoemd. Niet moeilijk, maar je moet wel goed blijven opletten, want als je de tel kwijtraakt staan je gaatjes niet in het goede patroon. Met dunne wol op dunne naalden waarbij je steeds moet nadenken wat je doet schiet het ook voor geen meter op, ik geloof dat ik inmiddels op 5 cm per uur zit. Maar mooi wordt ie wel.

 Sjaal in wording.

De fot laat ook niet helemaal het uiteraard bijzonder fraaien driehoekreliefje in de stukken tussen de gaatjes zien. Jaja.

Breien

Eerste poging tot breien.

Ja kijk, dat haken is leuk hoor, maar een mens wil natuurlijk wel eens wat uitdaging. Dus ik dacht, breien, dat moet dan ook maar eens. Al was het maar omdat je dan een heel spijsverteringsstelsel kan maken. Dus. Maar eens lans de Zeeman voor goedkope breinaalden, het linkje ‘knitting’ op Lions Brand aangeklikt, en een proefstukkie gemaakt. Nou, dat valt dus reuze mee! Tis gewoon een kwestie van niet te strak aantrekken allemaal, en goed tellen waar je welke steek doet. Hoe die steken gaan wordt allemaal netjes uitgelegd, met bij de moeilijke stukjes een verhelderend youtubeje, dus een kind kan de was doen.

Na d’r nog een oefenkabeltje uit te hebben gegooid vond ik dat ik het wel kon, en dat het tijd werd voor een echt project.

Kabel

Nou kwam de vakantie daar nog even tussen, maar dat was alleen maar mooi. In IJsland blijkt de schapenwol namelijk verrassend goedkoop te zijn. Niet heel verwonderlijk natuurlijk als je bedenkt dat wol zo’n beetje het grootste exportproduct is. Ik kon dus mooi een landing fraaie alafosslopi inslaan. Een beetje op de gok qua hoeveelheid: de vrouw van de winkel gooide een trui in ruwweg de goeie maat op de weegschaal en gaf me toen voor dat gewicht aan wol mee. Klinkt logisch genoeg.

Na thuiskomst maar eens rondgesnuffeld naar een mooi patroon en uiteindelijk voor deze trui gekozen. Da’s er weliswaar een in een heel andere maat, maar ach, ik brei hem een paar maten groter, en volgens mij komt het dan wel goed. Vooralsnog lijken de afmetingen heel plausibel.

Trui in aanbouw.