Posts Tagged ‘ boekbinden ’

Bladerboekjes

Na mijn bladerprintexperimenten zat ik natuurlijk met een hele stapel afdrukjes. Een mooie gelegenheid om nog eens wat boekjes te maken.

Voor de losse velletjes dacht ik eerst aan een stab binding, maar daarbij gaat er al gauw een centimeter van je papier in de binding zitten, en dat vond ik jammer. Uiteindelijk maakte ik met washitape een accordeon, die ik in een simpele gevouwen kaft lijmde. Het sluitlintje loopt achter die gelijmde pagina door, aan de achterkant van de rug naar buiten, aan de voorkant van de rug weer naar binnen, en dan een halve centimeter van de rand weer naar buiten. De kaft versierde ik met een sugru-stempel in de vorm van een blaadje.

Gestempeld boekje Accordeonboekje Accordeonboekje Rug van gestempeld boekje Accordeonboekje

Ik had ook een stapele dubbele afdrukken, die ik tussen dubbelgevouwen velletjes papier had gemaakt. Ideaal om een genaaid boekje met katernen te maken natuurlijk. Ik gebruikte een variant op de koptische binding die ik al eens eerder had gebruikt, maar dan zonder het decoratieve knoopwerkje. Wel liet ik op de voor- en achterkant de lengte van de steken wat verspringen. Op het voorplat borduurde ik een blaadje als referentie aan de inhoud. Net niet in het midden, waardoor ik me genoodzaakt zag om de achterkant van het borduurwerk aan de buitenkant te doen. Nu was die achterkant ook mooi, met een wat dikker op het karton liggende kabel, dus het gaf niet. Het was vrij dik papier, dus ik maakte katernen van twee vellen. Ik ben erg tevreden met het resultaat.

Genaaid boekje Rug van genaaid boekje Genaaid boekje Genaaid boekje

Advertenties

Stab binding

Er slingerde inmiddels weer de nodige Polaroid-foto’s rond, dus tijd voor een nieuw boekje. Omdat de foto’s uit de Polaroid Image 2 breder zijn dan de gewone Polaroids, was het boekje dat ik eerder had gemaakt niet geschikt. Er moest iets groters komen. Het leek me een mooie gelegenheid om nog eens met Japanese stab binding aan de slag te gaan.

Stab binding is een bindwijze waarop je losse vellen samennaait tot een boekje. Hiervoor prik je een aantal gaatjes door het hele boekblok heen, die je vervolgens met en draad vastnaait. Dat kan op een simpele manier, waarbij je aan beide zijden dit patroon op je boekje ziet:

Simpele stab binding

Je kunt ook leuke patroontjes maken. Google wat rond op Japanese stab binding en er gaat een wereld voor je open.

Je raakt met een stab binding wel een stook van je papier kwijt in de binding, dus het is niet overal geschikt voor. Ook blijft de dikte wel een beetje beperkt, omdat je de kaft en het papier omvouwt om het boek open te slaan. Maar voor een niet al te dik fotoalbumpje leek het me prima te doen.

Ik maakte een boekblokje van stevig papier (of dun karton zo je wilt) met een voor- en achterkant van iets dikker karton bestempeld met mijn sugru-stempels. Dat klemde ik vast met paperclips en een klemmetje. Niet de meest stevige manier, maar ach.

Op het blog Becca Making Faces vond ik een goeie tutorial van een fraaie bloemvormige binding. Het gaatjespatroon tekende ik eerst over op een papiertje.  Dat papiertje legde ik op de rand van mijn boekblok, waarna ik met een balpen flink op alle puntjes drukte. Alle puntjes waren nu als deukjes zichtbaar op mijn boekblok, zonder dat ik straks weer potloodmeuk moet gaan uitgummen.

Stab binding patroon

Met een hamer en spijker sloeg ik vervolgens het patroon door het boekblok heen. Twee dingen zijn hierbij belangrijk:

  • een flinke stapel oude kranten onder het boekblok om mijn tafel voor spijkergaten te behoeden;
  • de vellen van het boekblok mogen niet verschuiven ten opzichte van elkaar, anders ga je bij het naaien van je blok ontzettend moeten klooien en wordt het er niet fraaier op.

Gaatjes tikken met hamer en spijker

Vervolgens was het een kwestie van de tutorial volgen en in de juiste volgorde door alle gaatjes rijgen met naald en draad.

Finishing touch was om kleine gleufjes in alle pagina’s te snijden waar ik mijn foto’s in kon steken. Klaar!

Drie boekjes met Japanse stab binding

 

 

Pop-up boek

Als dat boekbinden van de laatste tijd is leuk natuurlijk, maar hoeveel blanco boekjes kan een mens hebben? (Nou ja, heel veel…) Hoe dan ook, ik wilde wel eens een boek met inhoud maken. Nu had Man des Huizes toevallig net een fraaie pop-upversie van DeKleine Prins gekocht, en dat inspireerde mij tot het maken van een pop-upboek. Over camera’s, want daarover heb ik nu een maal het meest te zeggen, en het zijn concrete 3D-objecten die zich goed lenen voor een pop-upplaatje.

Uiteraard bleek te praktijk een stuk ingewikkelder te zijn dan ik dacht. Mijn eerste briljante idee om een Agfa Isolette te maken, bleek in de praktijk bijvoorbeeld al totaal niet te werken, en resulteerde in een vrij suffe pop-up. Maar naarmate het project vorderde werden de pop-ups ook wel beter.

POP! Titalpagina

Het was een mooie gelegenheid om ook eens wat te experimenteren met hand lettering, wat ik al tijden eens wilde proberen, maar wat er nooit van kwam. Elke cameranaam heb ik (zo’n beetje) in de stijl van het merk geschreven. Tip voor de volgende keer: eerst de tekst, dan pas de pop-ups maken, want het schrijft behoorlijk beroerd met een kwetsbaar papieren 3D-ding in de weg.

Popo-up laagjes

 

Een vrij simpele pop-up, van drie doosjes boven elkaar.

Uitschuiftong

 

Ook heel simpel, maar wel effectief, al zeg ik het zelf. De simpele vorm van de doos is precies die van een Polaroid camera, en bij het openslaan van de pagina glijdt de foto echt de gleuf uit.

pop-up doosje

Als camera is deze niet heel spectaculair, maar als pop-up ben ik er erg blij mee. Dichtgeslagen is hij volkomen plat, maar bij het openslaan vouwt hij uit tot een perfect doosje.

Pop-up rond doosje

Deze is ook goed geslaagd, al is ie wat ingedeukt van boven. Ook een die wonderbaarlijk 3D uitvouwt.

Alleen het binden van het boekje is niet zo goed gelukt vind ik. Omdat het nogal dikke knutselwerkjes zijn, heb ik alle pagina’s apart als katern gebonden. Het resultaat is nogal los. Al oogt het wel gezellig, al die kleurtjes.

Binding

Maar goed, voor een eerste poging tot pop-up is het heel aardig geslaagd, vind ik. Ik ben dan ook al druk aan het broeden op een vervolg, met foto’s verwerkt tot pop-up’s.

Boekenmanie

Zoals dat gaat, ben ik weer eens in de ban van een nieuwe hobby. Nou ja, nieuw… Ik heb natuurlijk al weer eerder boekjes gemaakt, maar dit keer ben ik me toch eens wat meer in het boekbinden gaan verdiepen. Er is een hoop leuks te vinden op het internet. Vandaar dat ik de afgelopen tijd als een gek allerlei nieuwe dingen heb uitgeprobeerd.

RIMG1287

Zo zag ik steeds de zogenaamde centipede stich of caterpillar stich. Een gave dikke kabel met sprietjes die heel decoratief is. Op het bovenstaande boekje probeerde ik hem uit voor de sier (het boekje zelf is maar een katern en gewoon met een rechte steek genaaid). Hij is niet helemaal perfect gelukt (hij is asymmetrisch geworden, zijn linkerpootjes zijn aan de korte kant). Een rechte rups is blijkbaar makkelijker. Maar toch leuk.

Ook maakte ik een boekje met losse voor- en achterkant, met koptische steken en een decoratief knoopwerkje op de rug. Ziet er heel fraai uit, terwijl het eigenlijk heel makkelijk is.

Gebonden boekje Decoratief macramee-werkje op de rug.

Ook ben ik erachter dat de Japanse binding een stuk veelzijdiger is dan ik dacht. Je kunt er fantastische patronen mee maken. Enige nadeel is dat het prikken van de gaatjes een nogal arbeidsintensieve klus is. Maar het resultaat is dan wel weer erg fijn. Ik probeerde een klein notitieblokje uit met een vrij simpel patroon, en dat smaakt toch wel naar meer. Bovendien blijkt dat mijn mislukte cyanotypen het wel fraai doen als kaftje. Google Japanese stab binding en er gaat een wereld aan patronen voor je open.

Notitieblokje in aanbouw Voorgestoken gaatjespatrookn Een decoratieve Japanse binding.

Zig-zag boek

De afgelopen tijd ben ik weer into boekbinden geraakt. Na het succes van de genaaide boekjes heb ik nog wat rondgezocht naar niet te moeilijke projecten waarbij je niet met verlijmde ruggen hoeft te prutsen. Iets waar de anthotypes in zouden kunnen, of de polaroids die te breed zijn voor de kleine boekjes. Ik kwam een aardige handleiding tegen voor een zogenaamde leporello, ofwel een zigzagboekje.

Ik begon met het maken van de kast. Die bestaat uit twee losse platen, zonder rug. Twee stukken karton, op maat van het uiteindelijke boek gesneden (A5), en met papier beplakt.

Karton op maat voor de kaften. Karton beplakken met sierpapier De kaften

Vervolgens het boekblok. Ik nam een stapeltje dun karton op A4 formaat en vouwde elk vel dubbel. Toen nam ik nog een vel en knipte dat in stroken van ongeveer 4 cm breed. Ook die vouwde ik (in de lengte) dubbel. Met de stroken lijmde ik vervolgens de losse vellen aan elkaar tot een zig-zag.

Katernen gevouwen Stroken papier als verbinding Stroken dubbelgevouwen De katernen aan elkaar tot een zig-zag

Bij wijze van sluiting nam ik vier stukjes lint, dat ik aan de binnenkant dwars over de kaften lijmde.

Lintjes aan de binnenkant van de kaft als sluiting

Tot slot lijmde ik de kaften tegen de voor- en achterkant van het boekblok. Met de lintjes kun je het aan beide kanten vastmaken, en omdat het aan beide kanten open kan, kun je zowel de voorkant als de achterkant van de pagina’s gebruiken.

Een zig-zagboek of leporello

Het is een supersimpel ontwerp, maar het ziet er heel gelikt uit.

Een zig-zagboek of leporello

Dikker boekje

Een tijd geleden maakte ik een boekje dat precies geschikt was voor polaroidfoto’s. De handleiding was voor twee katernen, maar ik dacht, dat is ook wel uit te breiden naar drie katernen. Dit keer geen gerecycled papier voor het binnenwerk, maar hobbykarton van de HEMA. 

hobbykarton en een gerecycled omslag

 

De werkwijze is grotendeels hetzelfde als bij het eerdere boekje. Ik maakte katernen van drie dubbelgevouwen A5-velletjes, dat werden dus 12 bladzijden per A6-katern. Ik prikte de gaatjes voor met een naald. Voor het omslag maakte ik een extra zigzag (zie de foto hierboven). Vervolgens zette ik de katernen met paperclips vast in het omslag.

Drie katernen vastgezet met paperclips

De middelste maakte ik niet vast aan het omslag, maar aan de andere katernen. Daarna prikte ik nog een keer om ook in het omslag vast gaatjes te hebben, dat naait makkelijker.

Gaatjes prikken

Ik gebruikte ijzergaren, en volgde het volgende schema (donkergroen = draad aan de buitenkant, lichtgroen = draad aan de binnenkant), waarbij ik begon door van binnen naar buiten te prikken in het middelste gat van het middelste katern.

bindschema

 

De vorige keer was het resultaat een tikje losjes, dus ik heb mijn best gedaan het draad steeds goed strak te trekken dit keer. Als extra versteviging maakte ik nog een extra steek dwars over de boven- en onderkant van de rug (in het paars).

bindschema 2

Tot slot weer een sluiting van kledinglintjes, en klaar is kees.

Gaatjes voor de sluiting Boekje met drie katernen

Nog maar eens een boekje

Bij het opruimen van de boekenkast kwam ik (of nou ja, Man des Huizes, die het daadwerkelijke opruimen deed) een oud nummer tegen van het tijdschrift Handboekbinden. Waar ik dat nu weer vandaan heb, geen idee. Maar er stond wel een leuk, laagdrempelig boekje in. Het leek me heel geschikt als verzamelalbumpje voor de rondslingerende Polaroids.

Polaroids

Ik had bedacht dat het A5-formaat moest worden, da’s wel zo makkelijk: een A4 doormiddenknippen, en dat dan weer dubbelvouwen tot katernen. Precies het goede formaat voor een Polaroid. Ik gebruikte dik papier om wat stevigheid te hebben voor het gewicht van de foto’s. Twee tabbladen uit een multomap, en twee opengeknipte enveloppen.

dik papier

Ik maakte er twee katernen van elk 4 dubbelgevouwen velletjes mee, en aan de hand daarvan knipte ik het omslag op maat.

katernen

Voor dat omslag moest ik een stuk dun karton hebben dat twee keer zo breed was als het boekje, plus twee keer 1 centimeter, plus nog een centimeter of drie aan weerszijden. Ik had nog een drukproef liggen van een boekomslag met een mooi gekleurde binnenkant, die voor mijn boekje promoveerde tot buitenkant. Over de binnenkant hoef je je geen zorgen te maken, die is straks niet zichtbaar.

Vouw het omslag dubbel, met de goede kant naar binnen. Vouw dan beide kanten 1 centimeter van het midden weer terug. Je hebt nu een zigzagje in het midden.

Zigzag

In elke vouw komt een katern, dat je evan vastzet met een paperclip.

katernen in de band

Markeer in elk katern op dezelfde hoogte drie rijggaatjes en prik ze door met een naald.

voorgeprikte gaatjes

Naai het boek in elkaar. Begin binnen in het midden van katern 1 en prik naar buiten (1). Dan naar boven in katern 2 (2), omlaag naar het midden van katern 2 (3), naar buiten en naar boven in katern 1 (4), binnendoor naar onder in katern 1 (5), naar het midden van katern 2 (3), omlaag naar katern 2 (6), terug naar het midden van katern 1 (1), waar je afbindt.

naaischema

Op de rug zie je nu twee kruizen.

de genaaide rug

Vouw nu de flap van het omslag om de eerste pagina heen.

flappen omvouwen

Pons naast elkaar twee gaatjes door de drie lagen papier (omslag, pagina 1, flap) heen, vouw de flap terug en pons naar binnen toe een derde gaatje alleen door het omslag en pagina 1 (niet door de flap dus). Rijg een lintje van binnen naar buiten door het derde gaatje, naar binnen door het tweede gaatje, en weer naar buiten door het derde gaatje. Zet het binnen de flap vast met een knoopje of een druppel lijm of zo. Herhaal voor de achterflap.

Lintje erin

Ik gebruikte twee van die lintjes die altijd in nieuwe kleren zitten, om een shirt goed op het hangertje te houden. Zijn die ook nog ergens goed voor.

Teken nu op elke pagina twee hoekjes van een Polaroid af, en snijd die open (alleen de stippellijn op de foto, niet het hele hoekje).

hoekjes inknippen

Schuif de foto’s in de sneetjes, en hoppa: een kant en klaar fotoalbum.

boekje af