Posts Tagged ‘ ah fuck ’

Poging tot experiment

Het voordeel van Polaroid-film, is dat de batterij die de camera aandrijft geïntegreerd zit in de filmcassette. Geen gedoe dus met eraan moeten denken of de batterijen in je camera het wel uithouden, als er film in zit, doet je camera het. Althans… Het nadeel van Polaroid-film is dat de batterij in de filmcassette ook leeg kan zijn.

Ik maakte afgelopen voorjaar de fout om mijn Polaroid Image 2 mee te nemen op een vrij winterse hike in maart. Na één moeizame foto weigerde de camera dienst en was het gedaan met de Polaroids op die trip. In het koude weer was de batterij van de toch al niet meer zo verse film razendsnel leeggetrokken. Ook thuis, weer helemaal opgewarmd, deed de camera niets meer. Een nieuw pakje film hielp, maar toen zat ik met een pakje vol film zonder batterij. Da’s toch zonde van de dure film.

Nu had ik ergens gelezen over cliché verres, een fotografische techniek waarbij je op een transparant vlak tekent of etst of print, en dat dan op fotogevoelig materiaal vastlegt. Met andere woorden, precies wat ik doe om cyanotypes te maken. Dat leek me een uitstekende manier om toch nog wat met mijn Polaroid-film te doen.

In de wisselzak legde ik een groot transparant positief op een niet-belichte foto. Om hem te belichten gebruikte ik een losse flitser. Nu moest hij alleen nog ontwikkeld worden. Dat gebeurt normaal door hem uit de camera tussen een paar rollers door te duwen. Die rollers verspreiden de juiste chemicaliën vanuit het brede stukje rand onder de foto over de lichtgevoelige emulsie. Zonder batterij lukt dat niet, dus moet je wat anders bedenken. Een deegroller leek me een prima alternatief. Gouden oplossing, zo leek me.

Alleen jammer dat het totaal mislukte.

Ik deed verschillende pogingen: belichten met fietslampjes, een flitser, een half afgeplakte flitser. Met transparante positieven, blaadjes en bloemen direct op de film… Toen ik later nog een keer een half pakje met lege batterij trof (tip: laat de film niet maanden in de camera zitten…) probeerde ik het gewoon weer. Het resultaat was elke keer hetzelfde: volkomen abstract.

Niet bepaald wat ik ervan hoopte. Toch heeft het ook wel wat, die diepe blauwe en groene blobs tegen een bruinige achtergrond. Ik doe het er maar mee.

Advertenties

IJslandse trui (oh nee, toch niet)

Bijna een jaar geleden kocht ik in IJsland een partij mooi dik breigaren. Het ultieme IJsland-souvenir is een lopapeysa, zo’n fraaie wollen trui met ingewikkeld schouderpatroon. Mooi, heerlijk warm en flink aan de prijs. Begrijpelijk, want het is allemaal handwerk, maar ik dacht, breien, dat kan ik zelf ook wel. Vandaar het breigaren. Internet voorzag mij van een mooi patroon (pdf-link), en vol goede moed begon ik aan de trui.

Het eerste deel wat makkelijk zat: van onder af effen omhoog. Het moeilijke begon bij de schouderpartij, waar je met drie kleuren tegelijk moet breien, zonder je draden in de war te brengen of te strak te trekken. Het was even wennen, maar ik kreeg er al snel genoeg routine in. Nu brei ik ongeveer in het tempo van een gemiddelde gletsjer, dus het duurde bijna een jaar voor hij af was. Hoera! Zou hij passen?

IJslandse trui

Je ziet zo eigenlijk al dat de onderste strook van het patroon strakker is dan de rest.

Meh. Kut. Hij paste, maar het was duidelijk dat ik het breien met verschillende kleuren in het begin nog niet helemaal onder de knie had. Aan de onderrand van het patroon liep een stook van een centimeter of twee die veel te strak was. Je zag ook stukje patroon bol staan waar ik de draden aan de achterkant te strak had aangetrokken. Ik had het ook kunnen weten, want ik had hem halverwege al eens aangetrokken en vond toen al dat hij wat strak zat. Alleen had ik geen zin om hem een stuk uit te halen en hoopte ik dat het wel bij zou trekken. Stom natuurlijk!

IJslandse trui

Hier hoopte ik nog dat het goed zou komen. Naief.

Ik probeerde nog een oplossing te googelen, maar ik kwam alleen maar tegen: als je te strak hebt gebreid, is de enige oplossing om de boel uit te halen en opnieuw te beginnen. Dus. Daar gaan we dan maar weer. Tegen dat hij af is, zal het wel weer zomer zijn…