Posts Tagged ‘ afdruk ’

Bladerprints

In de categorie creatief met planten, heb ik mij afgelopen herfst ook een paar keer prima vermaakt met het maken van bladerprints. De techniek is simpel genoeg: stop wat bladeren tussen stevig papier en/of stof, pers het stevig op elkaar, en stoom het pakketje een paar uur.

Ik verzamelde her en der allerlei bladeren, rozemarijn, esdoornblad, eikenblad, wat late herfstbloemen, enzovoort. Die stapelde ik op stevig papier (of dun hobbykarton) om en om: papier, bladeren, papier, papier, bladeren papier, etc. De hele stapel bond ik vast met een touwtje.

Samengebonden pakketje na het stomen

Samengebonden pakketje na het stomen

Op een mosselpan met water legde ik een ovenrekje, het bladerpakket, een baksteen (om alles nog extra goed samen te drukken) en het deksel van de pan. Zo’n mosselpan heeft een goed hoge deksel waar het hele gedoetje inclusief steen onder paste. Had ik die niet, dan had ik een tweede pan ondersteboven als deksel gebruikt. Ik bracht het water aan de kook, draaide het vuur laag, en liet dat een uur of twee stomen (met af en toe even checken of er nog water in de pan stond).

Toen het pakket afgekoeld was kon ik het openpulken en kwamen de afdrukken tevoorschijn. De prints liepen uiteen van vage blobs tot prachtige gedetailleerde afdrukken. De acer was prachtig, maar ook de aardbeienbladeren verrasten me bijvoorbeeld. Het was een erg leuk experiment, met soms verrassend mooie resultaten.

Diverse bladeren Wisteria/blauwe regen acer/japanse esdoorn

Advertenties

Lumenprints

Een tijdje terug maakte ik een serie botanische fotogrammen. Toen ik daarmee bezig was, bedacht ik dat ik dat ook wel eens met het oude fotopapier kon proberen dat ik nog heb liggen. Ik gebruik dat een enkele keer voor een solargraph, maar verder niet. Papier zat dus, dat er verder ook niet beter op wordt. Proberen dus maar of ik er wat leuke lumenprints mee kon maken.

Plantje erop, in een lijstje, en dan een paar uur in de zon laten liggen. Heel aardig!

Lumenprint van onkruid

Lumenprint van onkruid

Lumenprint van passiebloem

Lumenprint van passiebloem

In navolging van de solargraphs heb ik ze niet eens ontwikkeld of gefixeerd. Ze blijven verrassend goed, al bewaar ik ze wel in het donker. Het is ook lekker robuust papier. Als de planten onder het glas van het lijstje in de zon vochtig worden is dat geen probleem. Het geeft juist weer wat extra kleurverschil.

Deze afdruk heb ik ´s ochtends voor ik naar mijn werk ging gewoon buiten op de grond gelegd met wat schijfjes appel erop. ´s Avonds weer opgevist van tussen de herfstbladeren, en dit was het resultaat.

Lumenprint van appelschijfjes

Lumenprint van appelschijfjes

Ik vind het een leuke techniek, waar ik zeker nog wel eens wat meer mee ga doen.

Hamerprint

Zoals zo vaak als je wat nieuws leert: de ene ontdekking lokt de andere uit. Bij het researchen van natuurlijk verven, kwam ik nog een grappige manier tegen om plantaardige prints te maken. Zoals mijn moeder zou zeggen: simple comme bonjour.

Pak een oude krant. Leg er een vel papier op. Pluk wat blaadjes en bloemen en leg die op het papier.

Esdoornblaadje op papier

leg een stuk keukenpapier of zo op de bloemen. Vouw de krant dubbel. Mep met een hamer op de krant. Blijf meppen. Probeer het hele vel papier in de krant te betimmeren.

hameren

Vouw de krant open, trek het keukenpapier eraf. Bewonder de afdruk van bloemen en blaadjes.

Hamerprint

Het werkt ook op stof.

Het werkt ook op stof

Oke, het werkt niet elke keer even goed, soms worden het alleen zompige vlekken, maar soms ook prachtige afdrukken. De rode esdoorn is mooi, en de campanula’s ook. Een beetje experimenteren met verschillende planten loont. En in tegenstelling tot wat ik dacht, geeft de onderkant van blaadjes een betere afdruk dan de bovenkant.

Chlorofylafdrukken

Nog een simpele manier om bijzondere fotoafdrukken te maken: chlorofyladrukken. Supersimpel. Pluk een blad van een struik of boom (ik gebruikte druivenbladeren), leg er een transparant met een foto erop geprint (positief welteverstaan, net als voor de anthotypes dus), klem het samen in een fotolijst, en leg het in de zon.

Afdruk op een blad maken.

Na verloop van tijd bleekt het deel van het blad dat aan de zon is blootgesteld, en blijft het afgedekte deel donker. Resultaat: een afdruk.

Chlorofylafdruk op druivenblad.

Hoe lang het precies duurt, verschilt. Het hangt af van welk soort blad (dunne bladeren gaan sneller dan dikke, leerachtige), en hoe zonnig het is. Een paar dagen wachten is het al snel wel, maar evengoed kan het weken duren voor het blad genoeg gebleekt is om een duidelijke afdruk te produceren. Mijn druivenbladeren hadden een dag of drie nodig.

Chlorofylafdruk op druivenblad.

Ik ben wel tevreden met mijn resultaten, en maak al vage plannen voor grotere projecten. Een takje met verschillende bladeren met daarop portretten van mij en pa & ma en mijn broers zou bijvoorbeeld wel gaaf zijn. En meer verschillende soorten bladeren uitproberen. Ik moest maar weer eens verse transparanten inslaan…

Cyanotype T-shirt

Al tijden (ruim een jaar) had ik het idee om een cyanotype op een T-shirt te zetten. Eerst maakte ik me zorgen dat dat na één keer wassen geruïneerd zou zijn, maar mijn experimenten met verschillende wasmiddelen stelden me redelijk gerust. Nou gaat er bij mij altijd nogal wat tijd overheen voor ik alle stappen van zo’n project doorlopen heb.

  • Eerst moesten er T-shirts komen. Van de HEMA, want die heeft hele goedkope. Die bleven vervolgens een half jaartje onder in de kast liggen.
  • Toen moesten er grote negatieven komen. Printen op transparanten, dat had ik eerder gedaan. Maar niet zomaar een foto. Ik had bedacht dat ik een camera vrijstaand wilde hebben. Dus verschillende foto’s van favoriete camera’s genomen, en bewerkt in Photoshop Elements. Ze moesten vrijstaand gemaakt, zwart-wit worden, negatief, contrastrijk, en tegen een soort neutrale achtergrond komen. Een softe cirkel. 
    clack
  • Toen moest er heel lang getwijfeld worden over welke camera ik dan daadwerkelijk op het eerste shirt zou zetten. Na lang dubben, en een kleine enquete op de Lomography-site, viel mijn keuze op de Holga. Favoriete camera, en ook een vrij aardig geslaagde foto.

Tsja, en toen was er eigenlijk geen excuus meer. Op een goede avond dan toch maar weer eens een bakje cyanotype-chemie gebrouwen en mijn twee T-shirts behandeld. Eerst wel een driedubbele krant in de shirts gestopt, want het is natuurlijk de bedoeling dat alleen de voorkant bedrukt wordt, en dubieuze vlekken op de achterkant willen we niet.

Cyanotype-meuk klaar voor de start

Het resultaat was een fraai knalgroen vlak op de shirts. Ik maakte bij de ene nog een frivool druppelrandje om het vlak heen (okee, ik knoeide wat, en maakte er toen maar decoratie van…).

Groene emulsie op een T-shirt

De volgende dag was het weliswaar geen superzonnig weer, maar ik waagde het er toch maar op. Mijn testafruk van een paar weken eerder was wat aan de donkere kant, dus ik nam nu een veilige langere tijd, ook om dat het dus een tikje bewolkt was. De belichtingstijd was een minuut of twintig.

cyanotype-T-shirt aan het begin van de belichting. cyanotype-T-shirt aan het begin van de belichting.

Bij het uitspoelen bleek dat een goede zet te zijn geweest: er kwam een stralend blauwe, mooie afgetekende Holga tevoorschijn. Hoera!

Holga op T-shirt!

Transferprint

Een tijdje geleden kwam ik op de lomo-site een aardige manier tegen om foto’s af te drukken. De techniek is simpel:

  1. Je print je foto met een inktjet- of laserprinter. Een matrix- of flupprinter werkt niet, dat is de verkeerde soort inkt, je wilt inkt die als een soort poeder op het papier ligt in plaats van in het papier dringt, en die niet uitloopt als ie nat wordt. Een foto met aardig wat contrast werkt het beste, deze techniek is niet voor de fijne details. Kleur of zwart-wit kan allebei.
  2. Je smeert een laag latexverf op een stuk karton.Latex op karton
  3. Je legt je print met de afbeelding omlaag op de verf en wrijft hem goed aan.
  4. Laat drogen tot de verf helemaal droog is. 24 uur is een goede richtlijn.Drogend spul.
  5. Maak met een sponsje het papier van je print goed vochtig.
  6. Als het papier nat is, trek je voorzichtig bij een hoekje aan het papier. Als het goed is trek je het papier eraf, en blijft de inkt zitten. Waarschijnlijk scheurt het papier snel en moet je wat meer gaan pulken om al het papier weg te krijgen. Voorzichtig wrijven met het sponsje en met je vingers helpt. Pas wel op dat je niet te hard wrijft, want dan schuur je de inkt ook weer weg.
  7. Klaar!

Zwart-wit transferprint. Kleuren transferprint.

Een leuk effect. En je hoeft het niet per se op karton te doen natuurlijk, alles waar latex op houdt en dat een keer vochtig mag worden kan: hout, de muur, een bloempot, verzin maar wat.

Na het eerste experiment heb ik nog eens wat doorgefröbeld en een paar kerskaarten geknutseld. Hiervoor heb ik eerst in Photoshop de foto’s in kwestie in een vormpje uitgesneden, en daarna op een kaart overgezet. Bedenk daarbij wel dat op witte delen geen inkt zit, en dat daar dus de verf zichtbaar zal blijven. Als je een leuk vormpje hebt en dat vult met een foto met veel wit aan de randen, dan zul je je vormpje niet goed zien tegen de achtergrond.

Printjes in kerstsfeer.

Ik had natuurlijk ook meteen de uitsnede kunnen laten afdrukken bij de fotoboer, maar hé, ik had ook kerstkaarten in de winkel kunnen kopen.