Bier

Ook de Man des Huizes maakt wel eens wat. Het was weer tijd om bier te brouwen. Ik ga het hier in het kort samengevat beschrijven, zoals waargenomen door iemand die er eigenlijk weinig vanaf weet. De MdH brouwt, en ik kijk af en toe over zijn schouder mee, stel belangstellend vragen, en vergeet de antwoorden binnen vijf minuten weer grotendeels. Dat je het weet. Als je een echte handleiding wilt om zelf bier te brouwen, kijk dan bijvoorbeeld op de site hobbybrouwen.

Na het kant-en-klaar pakket (resultaat was eh, apart), en het pils (resultaat was een lekker biertje dat wel wat van weizenbier weghad) wordt het vandaag een soort abdijbier. Daarvoor zijn maar liefst drie soorten mout (graan dat een bepaalde behandeling heeft ondergaan) nodig, die eerst in de keukenmachine gemalen (geschroot) werden.

graan malen

Dat is niet ideaal, want eigenlijk wordt het zo te fijn. In de koffiemolen zou waarschijnlijk beter zijn, maar dat duurt veel te lang, want daar past steeds maar een beetje in.

Geschroot mout.

Daarna gaat het de pan in en wordt het een uur of anderhalf op steeds wisselende temperaturen verhit. De tijden en temperaturen kunnen per recept verschillen. Het is een nauwkeurig werkje. Het is jammer dat ik geen geuren kan weergeven, want het is wel een heel karakteristieke lucht die eraf komt. Het is niet heel vies, maar echt lekker is het ook niet te noemen (al vind de MdH van wel).

het mouten.

Vervolgens wordt de reut gezeefd/gefilterd en kan het opnieuw aan de kook worden gebracht, dit keer met de hop erbij.

HopKokende hop

Na een dik uur koken wordt het opnieuw gezeefd.

Nu moet het snel gekoeld worden, hoe sneller hoe beter, want de boel is nu heel bevattelijk voor bederf. Bovendien kan te langzaam koelen een rare bijsmaak aan het bier geven. In ons low-tech geval bestond snel koelen uit de ton in de gootsteen zetten met koud water en zo veel mogelijk ijsklontjes. Zodra het genoeg is afgekoeld moeten we de dichtheid meten, met een soort thermometer (maar dan voor dichtheid. U merkt, ik heb hier verstand van.) in een buisje bier.

Hydrometer in actie

Zodra de dichtheid naar wens is kan de gist erbij. Deze heeft al een minuut of tien staan opstarten in een kopje water.

GistMeer gist

Ja, en dat is het eigenlijk wel. Nu staat het bier in een afgesloten ton met een waterslot (waardoor het bij het gisten gevormde gas kan ontsnappen) zachtjes te pruttelen op zolder. Daar blijft het zeker zes weken staan voor het gebotteld kan worden. Tegen die tijd volgt wel weer een update.

Bier in wording

Meer weten over bier brouwen? Wij halen onze kennis van de eerder genoemde site hobbybrouwen.

Advertenties

Brievenbus

Klein brievenbusjeAls ex-postbode weet ik als geen ander hoe vreselijk irritant een te kleine brievenbus is. Niet alleen voor de postbode, maar ook voor mij: verfromelde kranten, dubbelgevouwen ansichtkaarten en geknakte foto’s waren sinds de verhuizing naar een huis met minuscule brievenbus mijn deel.

Het is dan ook een lichte schande dat ik dat nu al tweeënhalf jaar tegen het installeren van een fatsoenlijke brievenbus aan heb zitten hikken. Vandaag was het dan eindelijk tijd voor project brievenbus. Bij de lokale bouwmakt een niet al te lelijke brievenbus aangeschaft, even gegoogled hoe je dat eigenlijk doet, een grotere brievenbus installeren, wat gereedschap bij de voordeur verzameld, en aan de slag maar!

vers aangeschafte brievenbus

Daar bleek al snel dat alle handleidingen uitgaan van een (volstrekt logische) rechte brievenbus. De werkwijze is dan simpel:

– brievenbusgat netjes aftekenen,

– met een 8mm houtboor vier gaten op de hoeken boren

– met de decoupeerzaag de gaten verbinden

– gaten aftekenen en vervolgens boren voor de brievenbus

– schroeven

– klaar!

Edoch. De timmerman die de oorspronkelijke brievenbus heeft gemaakt, legde nogal eer in zijn werk, en bedacht dat het veel ergonomischer was om de gleuf onder een hoek in de deur te zetten. Zit wat in, maar het compliceert de zaken wel een beetje.

Gaten boren onder een hoek gaat nog wel. Een beetje op het gevoel, dus niet helemaal de goede hoek misschien, maar toch goed genoeg. De decoupeerzaag echter, houdt niet van hoeken. Er zijn vast zaken die helemaal instelbaar zijn, maar die van mij kan alleen over vlakke oppervlakten in een rechte hoek zagen (als u begrijpt wat ik bedoel). Ik kan hem wel in het scheve gat steken, maar nog even afgezien van het feit dat ik dan wel een hele vaste hand moet hebben, is het boortje daar niet lang genoeg voor.  Recht past ie wel door de deur, schuin niet meer. Er zijn vast wel langere zaagjes te krijgen (met die instelbare zagen), maar die heb ik dus ook niet.

Een klein stukje kon wel met de decoupeerzaag gezaagd worden

Geen nood, dacht ik, ik heb een hele collectie fraaie handzagen. Zo’n klein stukje is zo gebeurd. Natuurlijk moet ik wel iets verder zagen dan mijn favoriete trekzaag hoog is, dus kom ik met het rugijzertje in de knel. Laatste stukje met de grote lompe kapzaag dan maar. Maar ja, dan het dwarsstukje nog. Een klein stukje kon wel met de decoupeerzaag, maar de resterende twee schuine stukjes waren lastiger. Eindeloos zagen en beitelen was mijn deel.

Hier zie je goed hoe schuin de brievenbus in de deur staat

Het resultaat is een wat rafelig gat dat, doordat het wat bol naar binnen buigt, wel wat weg heeft van een vriendelijke grijns, wachtend op smakelijke postbodevingers.

rafelige grijns

Maar goed, na wat schuren waren de ergste rafels alweer weg. Toen kwam het uitdagende karwei van gaten boren voor de klep. Die is zo geconstueerd dat je op geen enkele manier die ook maar een beetje handig is de boorpunten af kan tekenen op de deur. De enige mogelijkheid die ik kon bedenken was de klep op de goede plak vasthouden (met één hand tegen een gladgelakte deur..) en dan omtrekken (potlood op een gelakte deur, ook al zo’n fijne combi). Daarna precies meten op welke afstand het midden van het schroeggat van de onder- en zijrand van de klep moet en daar aftekenen. Nog even nameten of de afstand tussen de twee gaten even groot is als de afstand tussen mijn twee kruisjes. Constateren dat het een centimeter afwijkt. Nameten. Hele proces herhalen. Kijken of de kruisjes waterpas aan elkaar staan. Kruisjes nog iets verplaatsen. En dan op hoop van zegen toch maar de boor erop gezet.

Toen kwam de volgende uitdaging. Eerst nog even lichte paniek. Kloppen mijn gaten wel? Ze lijken te ver uit elkaar! Gelukkig, gezichtsbedrog. Volgende lichte paniek. De schoeven van de brievenbus zijn te kort! Bevrijdend inzicht: de schoeven kunnen langer geschoefd worden. Ze vinden wat uit… Maar dan. Hoe krijg je de klep aan een kant van de deur op de goede hoogte vastgehouden, terwijl je aan de andere kant van de deur de schoeven vastdraait? Daar heeft een normaal mens toch een arm te weinig en een veel te korte nek voor zou je zeggen. Maar met enig kunt en vliegwerk en een rol tape lukte het dan toch nog.En hoera, (vrijwel) niets meer te zien van alle rafels en kromme randen!

Al met al ben ik er zowat de hele middag mee bezig geweest, en dan heb ik nog niet eens de deur bijgelakt, wat natuurlijk ook nog moet gebeuren, anders rot ie weg op de zaagsnedes. Maar ik durf het er wel op te gokken dat de deur het redt tot zaterdag, want voor vandaag is het wel weer mooi geweest.

Nieuwe bus. Shiny!

Sjaal

Toen ik begon met haken heb ik geroepen dat ik alleen maar gave dingen zou gaan maken, en zeker geen suffe sjaals en vestjes. Ahum. Nou ja. Weet je wat het is? Een sjaal is zo lekker makkelijk. Het is gewoon een lange rechthoekige lap, groot genoeg om een poosje mee zoet te zijn, maar klein genoeg om het wel overzichtelijk te houden. Bovendien niet al te modegevoelig, en ook als ie niet echt perfect is gelukt nog prima draagbaar. Want zeg nou zelf, een beetje scheef, bobbelig vest trek je toch minder snel aan naar je werk. Dus.

Na wekenlang ongeveer tien minuten per dag (want ik heb nog meer te doen) te hebben gehaakt is ie dan eindelijk af. Mooi op tijd voor de zomer… (Heeft het petweer van de laatste dagen toch nog zijn nut zullen we maar zeggen.) Het partroon komt van Lion Brand. Ik bleek zowaar wol in de voorgeschreven kleur in huis te hebben. Alleen niet helemaal voldoende, vandaar dat ik in het midden een stuk in het wit heb gemaakt. Hij is ook wat smaller en korter dan het patroon, aangezien ik het hele gauge-verhaal heb overgeslagen. Ik had alleen die wol, en maar 1 haaknaald, dus de steken worden zo groot als ze worden. Ik ben er wel tevreden mee zo.

detail van de sjaal

Update plankjes

Jaja, er zowaar weer wat af gekomen. De tuinplankjes zijn geverfd, in de teakolie gezet en aan de muur geschroefd. Nu moet ik natuurlijk weer wel wat fatsoenlijke bloempotjes zien op te scharrelen, want die lelijke dingen die er nu op staan is ook geen porem.

rood plankjegeolied plankje

T-shirt nabericht

Het heeft even geduurd, maar alle bloemen zitten op mijn T-shirt. Niet helemaal perfect, je ziet nog steeds wat lijntjes van de print lopen, maar toch vrij acceptabel. Het is nog steeds geen werk-fähig kledingstuk, maar ik durf er me in elk geval mee in het openbaar te vertonen. Actiefoto:

T-shirt met gefröbelde bloemen.

Tuinplankje

Na de impulsaankoop van iets te veel perkplantjes en het eindelijk ophangen van het klimrekje voor de druif, bedacht ik dat het leuk zou zijn om wat kleine plankjes op verschillende plekken in de tuin te hangen. Daar kunnen dan potplanten of zo op staan. Het is ook nog eens lekker snel in elkaar te flanzen: plankje zagen, opstaand randje eromheen, paar afwateringsgaatjes en een hoekdingetje of twee om het op te hangen. Nou ja, afgezien van die gaatjes boren dan. Ik weet niet of het aan de boormachine ligt, of dat ik gewoon de verkeerde of botte boortjes gebruik of zo, maar het kost echt twintig minuten boren voor ik een lullig gaatje in een plankje van 2cm dik heb.

zijlatjes aftekenen vastlijmen

Nu nog beitsen om het wat weerbestendiger te maken en het kan de tuin in.

Ik kwam bij het rommelen op zolder ook nog twee boekensteunen van de eerste houtcursus tegen. Die zou ik ook nog tegen de muur kunnen schroeven. Dat zou de hoeveelheid verschillende modellen op drie brengen, want ik heb ook nog een oud vogelvoerding omgebouwd tot muurplankje. Nou ja, omgebouwd… er wat rommel afgesloopt en alleen de achterplank en de bodem laten hangen.

Nu nog het regenpijphouderidee van de praxis uitvoeren en ik ben helemaal voorzien.

Bloemen

Het is weer lente. De tuin begint tot leven te komen met hordes bloembollen en ander kleurigs. Dan kan ik natuurlijk niet achterblijven. Aldus zagen de nodige gehaakte bloemetjes het levenslicht (met dank aan Lion Brand en Google). Heerlijk om te maken: in een minuut of tien heb je al zo’n dingetje af. Dat is weer eens wat anders als een meubelstuk waar je weken mee bezig bent…

Nu nog een bestemming ervoor bedenken, want anders liggen ze ook maar te liggen. Ik dacht, misschien kan ik er dit vrij ranzige T-shirt dat ik ooit gratis op een festival kreeg mee fatsoeneren.

ranzig t-shirt

Aldus gedaan, dacht ik. Nou, het op een T-shirt naaien van die krengen kost echt tien keer zoveel tijd als het maken, en het is niet eens leuk om te doen. De teller staat nu op vier bloemen vastgemaakt, nog een stuk of tien te gaan. Pfff…. En dan maar zien of ze de wasmachine overleven zonder krimpen, losraken of T-shirt vervormen. Maar goed, ik ben er nu eenmaal aan begonnen, nu zal het ook af komen ook!

zo moet het worden

Maar de foto van het eindresultaat kan nog even op zich laten wachten.

Advertenties