Archive for the ‘ rest ’ Category

Cursus Japans keramiek

Bij gebrek aan beter ideeën had ik voor mijn verjaardag een workshop Japans keramiek gekregen. Weer eens wat anders. Zo begaf ik mij op een zonnige zaterdag naar een klein zaaltje alwaar ik met een handvol andere dames van zekere leeftijd onder de hoede stelde van de Japanse Akira. Na wat uitleg over kleisoorten konden we aan de slag.

Lekker kleien.

Lekker kleien.

Zoals bij veel dingen leek het supersimpel toen de docent het voordeed, maar viel dat in de parktijk nog best tegen. Toch stonden na verloop van tijd wat mini-kommetjes, een kruikje, wat volgeltjes en een paar stempels klaar om gebakken te worden. Eerst werden ze voorgedroogd in de magnetron, toen in een kartonnen droogoventje, en tot slot was het tijd om de oven op de stoken.

Droogoventje.

Droogoventje.

Er past heel wat in zo mini-oventje.

Er past heel wat in zo mini-oventje.

Ook het oventje, op handig steekkarformaat zodat het mee de auto in kan, was zelfgeknutseld door de docent. Met een paar zakken houtskool kon het ding tot 900 graden worden opgestookt (al was dat voor die eerste ronde nog niet nodig).

De boel gaat de oven in.

De boel gaat de oven in.

Roodgloeiend aardewerk.

Roodgloeiend aardewerk.

Terwijl onze creaties stonden te bakken kregen we uitleg over de verschillende soorten glazuur. Toen konden de kommetjes uit de oven, even afkoelen, en konden we aan het glazuren slaan. Die glazuren zien er in eerste instantie uit als grijzig modderwater, dus het ging een beetje op de gok. Er stond weliswaar op de verschillende bakken glazuur welke kleur het was, maar hoe het echt uitpakt hangt af van de kleisoort en de temperatuur, en het niet of nu nu al ervaring hadden met het spul.

Glazuren met grijze modder

Glazuren met grijze modder

Met een paar zakken verse houtskool werd de oven weer opgestookt, en werd de boel voor de tweede keer gebakken. Een hoogtepuntje was daarna toe de spullen de over uitkwamen. Roodgloeiend en gekleurd. Zodra ze dan de emmer water in gingen om te koelen, verschoot de kleur naar de definitieve tint. Leuk om te zien.

Waterkoeling.

Waterkoeling.

Het resultaat (niet alleen van mij)

Het resultaat (niet alleen van mij)

Na afloop konden we op de resthitte van de oven nog kipspiesjes grillen, en uit onze zelfgemaakte kommetjes sake drinken.

BBQ

BBQ

Aan het resultaat kun je zien dat ik niet echt een natuurtalent ben, maar ik ben er toch wel tevreden mee. Het was in elk geval leuk om eens te doen. Een echte hobby zal het niet worden, daarvoor is het me te veel gedoe, en je moet weer ergens heen waar ze een oven hebben. Maar een leuke dag was het zeker.

Ook keramieken? Houd de site van de Volksuniversiteit Amersfoort in de gaten. Of die van Utrecht. Of Google zelf wat.

Advertenties

Doe-het-zelfpaddo’s

Bij de plaatselijke Marqt-variant (Het Lokaal, ook voor koffie met lekkers of lunch) zag ik een leuke oesterzwammenkweekset van RotterZwam, waarmee je paddenstoelen kon kweken op koffiedik. Dat leek me wel wat, dus die ging mee naar huis. Daar bleek Man des Huizes tijdens zijn boodschappenrondje ook al precies dezelfde kweekset te hebben gekocht. Great minds think alike… De overtollige set werd doorverkocht aan een collega, en toen konden we beginnen.

Het idee is dat je de koffieprut uit je filters in een platisc tonnetje kiept en daar een zakje paddenstoelenbroed doorheen mengt. Na een dag of wat is alles bedekt met dubieuze witte schimmel, en gooi je er weer een laagje koffieprut bij. Zo ga je door tot je emmertje zo’n beetje vol is, en dan wacht je af tot er paddenstoelen uit de gaten in de zijkant van de ton komen. Simpel.

Zo gezegd zo gedaan, en al snel zag het er zo uit:

Bak vol witte schimmelprut op koffiedik.

Ik kreeg er nog niet direct trek van. Maar zowaar! Een week of wat later komen er daadwerkelijk paddenstoeltjes uit het gat! Daar krijg ik wel trek van. Maar nog even geduld.

Protopaddo's!

EDIT: Ze gaan als een tierelier! De foto hierboven was van 8 maart.

9 maart:

10 maart:

11 maart:

Breinaaldenkoker

Zo langzamerhand heb ik een aardige hoeveelheid breinaalden verzameld, die een beetje losjes door het huis zwierven. Tijd voor een breinaaldenkoker dus. Ik had nog een leeg fetablik dat de perfecte afmetingen had.

Fetablik

Alleen is zo´n blik niet heel erg mooi om tegenaan te kijken. Ik had geen zin om met verf te gaan klooien, dat geeft zo´n rotzooi. Er moest dus een hoesje of zo omheen. Van sisaltouw voor een retehipperdepip rustiek interieurdinges. Met een 8 mm haaknaald valt er prima mee te haken. Een tikje stroef, want het touw is vrij stug, en het schuurt wat aan de vingers, dus een paar pauzes tussendoor zijn wel nodig, maar verder ging het redelijk snel. Hij is een tikje bobbelig geworden, omdat ik de bodem aanvankelijk iets te groot had. Maak je de bodemcirkel even groot als de bodem van het blik voor je omhoog gaat, dan wordt hij op de een of andere manier toch te wijd. Omdat ik geen zin had om de boel weer uit te trekken, heb ik maag gewoon wat steken geminderd om hem smaller te maken. Het resultaat is niet helemaal zo strak als je in de winkels ziet, maar ach, een kniesoor die daarop let.

Rustieke sisal breinaaldenkoker

Nodig: een haaknaald van 8 mm en een bol sisal. Ik weet niet hoe veel precies, ik had een bol van 200 meter touw, waar ik denk ik drie kwart van over heb. Een metertje of vijftig dus gok ik. En een leeg fetablik (of glazen pot, of helemaal niks).

Werkwijze: begin met een platte cirkel

  • haak drie losse
  • maak tien vaste in de eerste losse
  • haak in elke vaste twee vasten
  • ga zo rond tot je cirkel groot genoeg is (ietsje kleiner dan de bodem van het blik)

Haak dan steeds maar één steek in elke steek, tot je koker hoog genoeg is.

Dat blik is eigenlijk niet echt nodig, het touw is zo stijf dat het ding ook zo prima rechtop blijft staan. Maar het is vrij grof, dus ik was bang dat de breinaalden er anders doorheen zouden steken, vandaar toch maar het blik erin.

Kleine update

Het is alweer even wat stil hier. Niet omdat ik niets meer maak, maar juist omdat ik te veel maak en doe. Tussen alle foto-experimenten, verfexperimenten, vakanties, en de andere blog door, is er gewoon weinig tijd over om er ook nog verslag van te doen. Ook liggen er diverse half afgemaakte projecten, die misschien eerst nog af moeten voor ik erover schrijf. Sowieso vind ik het soms lastig om alle projectjes die ik bedenk ook nog uit te voeren. Op de een of andere manier vind ik gewoon de tijd niet voor alles wat ik nog wil uitproberen. Of het zijn nog maar halve ideetje die eerst nog wat verder moeten uitkristalliseren voor ze iets moois kunnen opleveren.

Neem bijvoorbeeld de cyanotypes. Superleuk om te maken, maar inmiddels is het seizoen wel weer zo’n beetje voorbij. De zon staat te laag om nog lang genoeg in mijn tuin te komen en is niet krachtig genoeg meer om meer dan een of twee afdrukken per dag te maken. En dan moet de zon ook nog net schijnen op een vrije dag. De cyanotypes die ik op oude boekpagina’s (waarvoor ik dus eerst naar de kringloop moet om een geschikt boek – ik denk aan een woordenboek of encyclopedie, of ets met diagrammen) wil maken. Of op de gave retro papieren verpakkingen van allerlei spullen uit de toko. En ik wil ook wel wat meer fotogrammen maken met herhalende plantenpatronen.

Nog zoiets. Ik vind nieuwe kleren leuk, maar wil ook graag mijn ecologische voetafdruk wat in de gaten houden. Dat laat zich mooi combineren met zelf maken. Gratis leuke patronen zijn ook genoeg te vinden op internet, maar dan dringt zich de vraag op welke eerst.

En die lappen die ik nog heb liggen, die kan ik natuurlijk verven met plantaardig materiaal. Maar welk materiaal is voorhanden, levert een mooie kleur, en kan ook nog gewassen worden? En gaan we daar nog patroontjes in verven, of gewoon effen? Daar moet ook nog op gebroed.

Ondertussen heb ik ook al een aardige stapel met kleine lapjes van mijn verfexperimenten, wat zal ik daar ens mee doen? En moeten er nog boekjes worden gemaakt van de stukken papier die ik heb geverfd? En ik zou meer willen tekenen, en handletteren, en er zijn nog zoveel fotoprojecten…

Maar goed. Voorlopig zal ik eerst eens mijn best doen om eens wat over alle actuele projecten te schrijven.

 

Roestverven

Hatsa, nog een manier om kleur op een lappie stof te krijgen: met roest.

  • Men neme een lap stof en drenke het goed in water met een flinke scheut azijn.
  • Verzamel dat een aantal roestige dingen. Iets met een herkenbaar vormpje is mooi: tandwielen, bouten, schroeven.
  • Leg je natte, azijnige lap op een plank, of plastic deksel of zo.
  • Schik de roestige voorwerpen op je lap.
    Roestverven
  • Sprenkel er nog wat azijn overheen.
  • Schuif het geheel in een plastic zak en leg het een paar uur (of langer) op een warme plek.
  • Na verloop van tijd komen er roestige vlekken op je stof, als je geluk hebt in een gezellig patroon.
  • Spoel je lap uit, zodat de azijn eruit gaat.
  • Klaar!

Supersimpel, en toch weer leuk om te zien wat eruit komt.

Roestverven

Een beetje een suffig patroon, want ik kon niet zo veel roestig spul vinden, en had geen geduld om het wat langer te laten liggen. Maar je ziet wat ik bedoel.

Huis-tuin-en-keukenscheikunde

Dat natuurlijk verven is een leuke hobby. Inmiddels zijn er al aardig wat planten in de pan gegaan, met wisselend succes. De brandnetel bijvoorbeeld, werd vlekkerig viesgroenig, en ook de zuring, die volgens internet roze zou kleuren, werd wat vlekkerig modderig groenbruin.

Met brandnetel geverfd lapje.

Met brandnetel geverfd lapje (in het echt groener dan op de foto).

RIMG3103

Met zuring geverfd lapje.

Met zuring geverfd lapje. Links (in het echt iets warmer bruin) een dag en nacht geweekt, met een schepje soda, rechts (in het echt wat groen-grijziger) zonder soda een nachtje laten staan.

Inmiddels heb ik bij de drogist een blokje aluin gekocht (2 euro voor 175 gram). Daarin heb ik mijn lapjes een uurtje doorgekookt, en het vervolgens een nachtje in het aluinwater laten afkoelen, in de hoop dat dat voldoende beits is om mijn kleurtjes vast te houden. Niet dat ik die proeflapjes nu vaak in de was zal gooien, maar toch.

Aluin

Blokje aluin, met een oude rasp ongeveer een theelepel vanaf geraspt, om één hydrofiele luier mee te beitsen.

 

De uienschillen gaven wel een uitstekend resultaat. Een uurtje meekoken gaf een fijne oranjebruine tint, van meekoken en dan een hele nacht weken werd hij prachtig warmbruin.

RIMG3096

Met uienschillen geverfd lapje.

Met uienschillen geverfd lapje. In het echt warmer bruin. De linker, lichte kleur is na een uurtje meekoken en dan uitspoelen, de rechter, donkere kleur is na een uurtje meekoken, en dan nog een dag en nacht in het kookwater naweken, en uitspoelen.

Dan waren er de bloemen van de guldenroede, die mooi zachtgeel gaven.

Met guldenroede geverfd lapje.

Met guldenroede geverfd lapje.

Het leukste waren de onverwachte uitkomsten. De rode ui bijvoorbeeld, gaf geen roodachtige tint, maar een prachtig diep gifgroen. Vreemd genoeg werd het lapje dat ik uitspoelde donkerder van kleur dan het lapje dat ik zo liet opdrogen. Misschien was bij dat tweede lapje de meeste kleurstof all door het eerste lapje opgenomen? En de groene tint komt misschien doordat het een verse, net geoogste ui was? Het schreeuwt om meer experimenten!

Met rode ui geverfde lapjes

Met rode ui geverfde lapjes. Links wel uitgespoeld, rechts niet uitgespoeld.

Eentje waar ik niet snel zelf op zou zijn gekomen: weekwater van zwarte bonen. Werkt wondergoed om een mooie kleur blauw te krijgen. Langer laten staan had weinig effect, maar van een schepje soda bij het weekwater werd het lapje meer lila. Ergens in mijn achterhoofd komen half vergeten herinneringen aan scheikunde- en biologielessen over zuren en basen op…

Met weekwater van zwarte bonen geverfde lapjes.

Met weekwater van zwarte bonen geverfde lapjes. Links alleen weekwater (in het echt wat blauwer dan op de foto), rechts wat meer lila met een schepje soda erbij.

Een van de meer verrassende verfstoffen vond ik de avocadoschillen (pitten doen het ook, maar die had ik al weggemikt). Ik houd wel van avocado’s , dus het was een kleine opoffering om er een paar op te eten om de schillen te kunnen gebruiken. Ik had van die wat bruinige, bobbelige. Ze lagen een paar dagen voor ik eraan toekwam, maar als je ze goed leegschraapt drogen ze verder hard op en gaat het niet schimmelen of zo. Aan de kook gebracht werd het water al snel dieproze. De megekookte en nog een dag of wat nageweekte lapjes werd prachtig oudroze.  Inmiddels had ik weer wat meer research gedaan, en ontdekt dat de kleur ook wat fixeert als je het vochtige lapje droogd onder een heet strijkijzer. Inderdaad is de kant van een lapje dan (zo uit de verf en nagespoeld) in direct contact was met het hete ijzer wat donkerder dan de andere kant (en een niet-gestreken maar zo opgedroogd lapje).

Avocadoschillen

Avocadoschillen, een dag of wat gedroogd.

Met avocadoschil geverfd lapje.

Met avocadoschil geverfd lapje. De donkere kant is in direct contact geweest met het hete stijkijzer, de lichte kant is de achterkant.

Het zijn meest geen al te uitgesproken kleuren, en ik moet maar even afwachten hoe kleurecht het allemaal is (niet erg, vermoed ik), maar intussen vermaak ik me uitstekend met het spelen met kleurtjes.

Klussen

Het is een tijdje stil hier, maar dat wil niet zeggen dat er niets gebeurt. Het is alleen niet zo spannend: we zijn aan het klussen in en om huis. De vloer ligt er al in. Eindelijk af van de luiken die al sinds de nieuwe badkamer (een jaar of vijf geleden) in de woonkamervloer zaten en waar je doorzakte als je erop ging staan! Zelfs de plintjes liggen al weer.

Superstrakke plint.

En de bovenfrees die ik jaren terug kocht toen ik midden in mijn houtbewerkingsperiode zat kwam zowaar weer eens van pas. De oude vloer was iets dunner dan de nieuwe, waardoor een plankje net niet onder een ander plankje paste. Frees to the rescue!

De frees was weer nuttig.

Met het oude laminaat bekleden we nu de binnenkant van de schuur, die ook een nieuw dak en isolatie heeft gekregen (isolatie in een schuurtje? Ja, want de wasmachine staat er en er hangt een radiatortje).

Met laminaat beklede schuur

Kortom, niet vreselijk creabea spannend allemaal, maar daar ben ik de afgelopen paar weken dus mee druk geweest.

Advertenties