Archive for the ‘ papier ’ Category

Longstitch boekje in karton

Op de internets zag ik allerlei mooie handgemaakte boekjes met leren omslag. Sjiek, maar ik heb geen lappen leer rondslingeren om tot boek te maken. Ik dacht, met karton kan het vast ook wel. Ik koos dus een handleiding op internet uit en gind aan de slag.

Ik had een oude wijncatalogus liggen met een gezellig bloemenplaatje op het omslag. Dat omslag was wel geschikt, leek me. Om de reclame aan de binnenkant aan het oog te onttrekken en het meteen wat steviger te maken, plakte ik er bijpassend geel hobbypapier op. Het was net wat te kort, omdat ik er wel voor moest zorgen dat de twee soorten papier met de vezels in de zelfde richting lagen (anders buigt het minder goed, en kan het in verschillende richtingen gaan werken). Nou ja, we deden het er maar mee.

Wijncatalogus met papier.

Wijncatalogus met papier.

Ik maakte wat voorvouwen voor de rug: ik mat de dikte van de drie katernen van kladpapier en maakte toen twee rillen op de goede afstand. De ril die ik maakte voor de omslagflap ging scheef, da’s dan weer jammer.

Rillen en keepjes.

Rillen en keepjes.

Daarna maakte ik vier keepjes in de rug om de katernen vast te naaien. In de katernen kwamen ook steeds vier gaten. Dit keer niet met een gammele kopspeld en zere vingers, maar met een daadwerkelijke priem. 5 euro well spent, zeg ik.

Een heuse priem.

Een heuse priem.

Pas op het moment dat ik de katernen ging vastnaaien (met een simpele pamfletsteek) kwam ik erachter dat elk katern apart moest worden vastgemaakt (zoals ik ook vaak een recept pas tijdens het koken lees…). Jammer, want ik vind het mooier als alles in één keer wordt genaaid. Maar ik had geen zin om op zoek te gaan naar een andere tutorial, dus ik deed het maar gewoon braaf.

Het resultaat is evengoed heel aardig, voor een eerste poging. Niet helemaal recht, maar ach.

Zo goed als recht stikwerk.

Zo goed als recht stikwerk.

Als sluitkoord heb ik gewoon een koordje gehaakt, in net de verkeerde kleur geel. Past net niet helemaal, maar ach, eerste poging dus he?

Ik ben niet ontevreden.

Boekje met net niet passend sluitkoord.

Boekje met net niet passend sluitkoord.

Advertenties

Simpel aantekenboekje

In een verveelde bui scrolde ik weer eens langs Pinterest. Ik zag weer allerlei fraaie handgebonden boekjes langskomen, en raakte daardoor zelf ook weer eens geïnspireerd. Het resultaat is een simpel notitieboekje: 1 katern, met een cahiersteek of pamphlet stitch  ingenaaid in een dunne kartonnen omslag. Het katern was van restpapier van de printer (van die vellen met maar een paar regels erop) en het karton was een stuk verpakking dat ik van binnen gewoon grijs liet, en van buiten beplakte met bruin-met-grijs inpakpapier dat bij de kleur van het karton paste. De randen van het omslag plakte ik af met washi-tape met een patroon dat bij het papier paste (het was een gelukkig toeval dat tape en papier bij elkaar pasten, ik allebei gewoon nog in huis)

Boekje

Boekje

Supersimpel, maar ik ben er heel tevreden mee. Het ziet er gelikt uit, maar ik simpel en goedkoop genoeg om het daadwerkelijk te gaan gebruiken.

Ik heb me voorgenomen om komend jaar weer wat meer boekjes te maken, want ik vind het toch wel erg leuk om te doen. Wordt vervolgd dus!

Creatief met foto’s

Fotograferen is ontzettend leuk, maar soms dringt zich de vraag op: wat moet je met al die foto’s? Je kan niet alles in een fotoboek zetten. Soms overvalt mij een acute aanval van fröbelzucht, en ga ik al knutselend aan de slag met mijn foto’s. Soms doe ik dat digitaal, door mijn foto’s tot onmogelijk patronen en gebouwen te maken (wat overigens niet mijn eigen idee is, dit zijn dingen die ik schaamteloos van anderen heb gejat).

Ook leuk is om een zwik foto’s uit te printen en vervolgens de kleuter in jezelf los te laten en lekker te knippen en te plakken tot je een splinternieuw landschap hebt gemaakt.

img612 img501

Een laatste favoriete knutselmethode is ten slotte om mijn foto’s (op een stukje stevig papier geplakt voor de stevigheid) aan te vullen met borduurwerk.

img517 img516

Het houdt je van de straat.

Bladerboekjes

Na mijn bladerprintexperimenten zat ik natuurlijk met een hele stapel afdrukjes. Een mooie gelegenheid om nog eens wat boekjes te maken.

Voor de losse velletjes dacht ik eerst aan een stab binding, maar daarbij gaat er al gauw een centimeter van je papier in de binding zitten, en dat vond ik jammer. Uiteindelijk maakte ik met washitape een accordeon, die ik in een simpele gevouwen kaft lijmde. Het sluitlintje loopt achter die gelijmde pagina door, aan de achterkant van de rug naar buiten, aan de voorkant van de rug weer naar binnen, en dan een halve centimeter van de rand weer naar buiten. De kaft versierde ik met een sugru-stempel in de vorm van een blaadje.

Gestempeld boekje Accordeonboekje Accordeonboekje Rug van gestempeld boekje Accordeonboekje

Ik had ook een stapele dubbele afdrukken, die ik tussen dubbelgevouwen velletjes papier had gemaakt. Ideaal om een genaaid boekje met katernen te maken natuurlijk. Ik gebruikte een variant op de koptische binding die ik al eens eerder had gebruikt, maar dan zonder het decoratieve knoopwerkje. Wel liet ik op de voor- en achterkant de lengte van de steken wat verspringen. Op het voorplat borduurde ik een blaadje als referentie aan de inhoud. Net niet in het midden, waardoor ik me genoodzaakt zag om de achterkant van het borduurwerk aan de buitenkant te doen. Nu was die achterkant ook mooi, met een wat dikker op het karton liggende kabel, dus het gaf niet. Het was vrij dik papier, dus ik maakte katernen van twee vellen. Ik ben erg tevreden met het resultaat.

Genaaid boekje Rug van genaaid boekje Genaaid boekje Genaaid boekje

Bladerprints

In de categorie creatief met planten, heb ik mij afgelopen herfst ook een paar keer prima vermaakt met het maken van bladerprints. De techniek is simpel genoeg: stop wat bladeren tussen stevig papier en/of stof, pers het stevig op elkaar, en stoom het pakketje een paar uur.

Ik verzamelde her en der allerlei bladeren, rozemarijn, esdoornblad, eikenblad, wat late herfstbloemen, enzovoort. Die stapelde ik op stevig papier (of dun hobbykarton) om en om: papier, bladeren, papier, papier, bladeren papier, etc. De hele stapel bond ik vast met een touwtje.

Samengebonden pakketje na het stomen

Samengebonden pakketje na het stomen

Op een mosselpan met water legde ik een ovenrekje, het bladerpakket, een baksteen (om alles nog extra goed samen te drukken) en het deksel van de pan. Zo’n mosselpan heeft een goed hoge deksel waar het hele gedoetje inclusief steen onder paste. Had ik die niet, dan had ik een tweede pan ondersteboven als deksel gebruikt. Ik bracht het water aan de kook, draaide het vuur laag, en liet dat een uur of twee stomen (met af en toe even checken of er nog water in de pan stond).

Toen het pakket afgekoeld was kon ik het openpulken en kwamen de afdrukken tevoorschijn. De prints liepen uiteen van vage blobs tot prachtige gedetailleerde afdrukken. De acer was prachtig, maar ook de aardbeienbladeren verrasten me bijvoorbeeld. Het was een erg leuk experiment, met soms verrassend mooie resultaten.

Diverse bladeren Wisteria/blauwe regen acer/japanse esdoorn

Hamerprint

Zoals zo vaak als je wat nieuws leert: de ene ontdekking lokt de andere uit. Bij het researchen van natuurlijk verven, kwam ik nog een grappige manier tegen om plantaardige prints te maken. Zoals mijn moeder zou zeggen: simple comme bonjour.

Pak een oude krant. Leg er een vel papier op. Pluk wat blaadjes en bloemen en leg die op het papier.

Esdoornblaadje op papier

leg een stuk keukenpapier of zo op de bloemen. Vouw de krant dubbel. Mep met een hamer op de krant. Blijf meppen. Probeer het hele vel papier in de krant te betimmeren.

hameren

Vouw de krant open, trek het keukenpapier eraf. Bewonder de afdruk van bloemen en blaadjes.

Hamerprint

Het werkt ook op stof.

Het werkt ook op stof

Oke, het werkt niet elke keer even goed, soms worden het alleen zompige vlekken, maar soms ook prachtige afdrukken. De rode esdoorn is mooi, en de campanula’s ook. Een beetje experimenteren met verschillende planten loont. En in tegenstelling tot wat ik dacht, geeft de onderkant van blaadjes een betere afdruk dan de bovenkant.

Stab binding

Er slingerde inmiddels weer de nodige Polaroid-foto’s rond, dus tijd voor een nieuw boekje. Omdat de foto’s uit de Polaroid Image 2 breder zijn dan de gewone Polaroids, was het boekje dat ik eerder had gemaakt niet geschikt. Er moest iets groters komen. Het leek me een mooie gelegenheid om nog eens met Japanese stab binding aan de slag te gaan.

Stab binding is een bindwijze waarop je losse vellen samennaait tot een boekje. Hiervoor prik je een aantal gaatjes door het hele boekblok heen, die je vervolgens met en draad vastnaait. Dat kan op een simpele manier, waarbij je aan beide zijden dit patroon op je boekje ziet:

Simpele stab binding

Je kunt ook leuke patroontjes maken. Google wat rond op Japanese stab binding en er gaat een wereld voor je open.

Je raakt met een stab binding wel een stook van je papier kwijt in de binding, dus het is niet overal geschikt voor. Ook blijft de dikte wel een beetje beperkt, omdat je de kaft en het papier omvouwt om het boek open te slaan. Maar voor een niet al te dik fotoalbumpje leek het me prima te doen.

Ik maakte een boekblokje van stevig papier (of dun karton zo je wilt) met een voor- en achterkant van iets dikker karton bestempeld met mijn sugru-stempels. Dat klemde ik vast met paperclips en een klemmetje. Niet de meest stevige manier, maar ach.

Op het blog Becca Making Faces vond ik een goeie tutorial van een fraaie bloemvormige binding. Het gaatjespatroon tekende ik eerst over op een papiertje.  Dat papiertje legde ik op de rand van mijn boekblok, waarna ik met een balpen flink op alle puntjes drukte. Alle puntjes waren nu als deukjes zichtbaar op mijn boekblok, zonder dat ik straks weer potloodmeuk moet gaan uitgummen.

Stab binding patroon

Met een hamer en spijker sloeg ik vervolgens het patroon door het boekblok heen. Twee dingen zijn hierbij belangrijk:

  • een flinke stapel oude kranten onder het boekblok om mijn tafel voor spijkergaten te behoeden;
  • de vellen van het boekblok mogen niet verschuiven ten opzichte van elkaar, anders ga je bij het naaien van je blok ontzettend moeten klooien en wordt het er niet fraaier op.

Gaatjes tikken met hamer en spijker

Vervolgens was het een kwestie van de tutorial volgen en in de juiste volgorde door alle gaatjes rijgen met naald en draad.

Finishing touch was om kleine gleufjes in alle pagina’s te snijden waar ik mijn foto’s in kon steken. Klaar!

Drie boekjes met Japanse stab binding

 

 

Advertenties