Archive for the ‘ papier ’ Category

Creatief met foto’s

Fotograferen is ontzettend leuk, maar soms dringt zich de vraag op: wat moet je met al die foto’s? Je kan niet alles in een fotoboek zetten. Soms overvalt mij een acute aanval van fröbelzucht, en ga ik al knutselend aan de slag met mijn foto’s. Soms doe ik dat digitaal, door mijn foto’s tot onmogelijk patronen en gebouwen te maken (wat overigens niet mijn eigen idee is, dit zijn dingen die ik schaamteloos van anderen heb gejat).

Ook leuk is om een zwik foto’s uit te printen en vervolgens de kleuter in jezelf los te laten en lekker te knippen en te plakken tot je een splinternieuw landschap hebt gemaakt.

img612 img501

Een laatste favoriete knutselmethode is ten slotte om mijn foto’s (op een stukje stevig papier geplakt voor de stevigheid) aan te vullen met borduurwerk.

img517 img516

Het houdt je van de straat.

Advertenties

Bladerboekjes

Na mijn bladerprintexperimenten zat ik natuurlijk met een hele stapel afdrukjes. Een mooie gelegenheid om nog eens wat boekjes te maken.

Voor de losse velletjes dacht ik eerst aan een stab binding, maar daarbij gaat er al gauw een centimeter van je papier in de binding zitten, en dat vond ik jammer. Uiteindelijk maakte ik met washitape een accordeon, die ik in een simpele gevouwen kaft lijmde. Het sluitlintje loopt achter die gelijmde pagina door, aan de achterkant van de rug naar buiten, aan de voorkant van de rug weer naar binnen, en dan een halve centimeter van de rand weer naar buiten. De kaft versierde ik met een sugru-stempel in de vorm van een blaadje.

Gestempeld boekje Accordeonboekje Accordeonboekje Rug van gestempeld boekje Accordeonboekje

Ik had ook een stapele dubbele afdrukken, die ik tussen dubbelgevouwen velletjes papier had gemaakt. Ideaal om een genaaid boekje met katernen te maken natuurlijk. Ik gebruikte een variant op de koptische binding die ik al eens eerder had gebruikt, maar dan zonder het decoratieve knoopwerkje. Wel liet ik op de voor- en achterkant de lengte van de steken wat verspringen. Op het voorplat borduurde ik een blaadje als referentie aan de inhoud. Net niet in het midden, waardoor ik me genoodzaakt zag om de achterkant van het borduurwerk aan de buitenkant te doen. Nu was die achterkant ook mooi, met een wat dikker op het karton liggende kabel, dus het gaf niet. Het was vrij dik papier, dus ik maakte katernen van twee vellen. Ik ben erg tevreden met het resultaat.

Genaaid boekje Rug van genaaid boekje Genaaid boekje Genaaid boekje

Bladerprints

In de categorie creatief met planten, heb ik mij afgelopen herfst ook een paar keer prima vermaakt met het maken van bladerprints. De techniek is simpel genoeg: stop wat bladeren tussen stevig papier en/of stof, pers het stevig op elkaar, en stoom het pakketje een paar uur.

Ik verzamelde her en der allerlei bladeren, rozemarijn, esdoornblad, eikenblad, wat late herfstbloemen, enzovoort. Die stapelde ik op stevig papier (of dun hobbykarton) om en om: papier, bladeren, papier, papier, bladeren papier, etc. De hele stapel bond ik vast met een touwtje.

Samengebonden pakketje na het stomen

Samengebonden pakketje na het stomen

Op een mosselpan met water legde ik een ovenrekje, het bladerpakket, een baksteen (om alles nog extra goed samen te drukken) en het deksel van de pan. Zo’n mosselpan heeft een goed hoge deksel waar het hele gedoetje inclusief steen onder paste. Had ik die niet, dan had ik een tweede pan ondersteboven als deksel gebruikt. Ik bracht het water aan de kook, draaide het vuur laag, en liet dat een uur of twee stomen (met af en toe even checken of er nog water in de pan stond).

Toen het pakket afgekoeld was kon ik het openpulken en kwamen de afdrukken tevoorschijn. De prints liepen uiteen van vage blobs tot prachtige gedetailleerde afdrukken. De acer was prachtig, maar ook de aardbeienbladeren verrasten me bijvoorbeeld. Het was een erg leuk experiment, met soms verrassend mooie resultaten.

Diverse bladeren Wisteria/blauwe regen acer/japanse esdoorn

Hamerprint

Zoals zo vaak als je wat nieuws leert: de ene ontdekking lokt de andere uit. Bij het researchen van natuurlijk verven, kwam ik nog een grappige manier tegen om plantaardige prints te maken. Zoals mijn moeder zou zeggen: simple comme bonjour.

Pak een oude krant. Leg er een vel papier op. Pluk wat blaadjes en bloemen en leg die op het papier.

Esdoornblaadje op papier

leg een stuk keukenpapier of zo op de bloemen. Vouw de krant dubbel. Mep met een hamer op de krant. Blijf meppen. Probeer het hele vel papier in de krant te betimmeren.

hameren

Vouw de krant open, trek het keukenpapier eraf. Bewonder de afdruk van bloemen en blaadjes.

Hamerprint

Het werkt ook op stof.

Het werkt ook op stof

Oke, het werkt niet elke keer even goed, soms worden het alleen zompige vlekken, maar soms ook prachtige afdrukken. De rode esdoorn is mooi, en de campanula’s ook. Een beetje experimenteren met verschillende planten loont. En in tegenstelling tot wat ik dacht, geeft de onderkant van blaadjes een betere afdruk dan de bovenkant.

Stab binding

Er slingerde inmiddels weer de nodige Polaroid-foto’s rond, dus tijd voor een nieuw boekje. Omdat de foto’s uit de Polaroid Image 2 breder zijn dan de gewone Polaroids, was het boekje dat ik eerder had gemaakt niet geschikt. Er moest iets groters komen. Het leek me een mooie gelegenheid om nog eens met Japanese stab binding aan de slag te gaan.

Stab binding is een bindwijze waarop je losse vellen samennaait tot een boekje. Hiervoor prik je een aantal gaatjes door het hele boekblok heen, die je vervolgens met en draad vastnaait. Dat kan op een simpele manier, waarbij je aan beide zijden dit patroon op je boekje ziet:

Simpele stab binding

Je kunt ook leuke patroontjes maken. Google wat rond op Japanese stab binding en er gaat een wereld voor je open.

Je raakt met een stab binding wel een stook van je papier kwijt in de binding, dus het is niet overal geschikt voor. Ook blijft de dikte wel een beetje beperkt, omdat je de kaft en het papier omvouwt om het boek open te slaan. Maar voor een niet al te dik fotoalbumpje leek het me prima te doen.

Ik maakte een boekblokje van stevig papier (of dun karton zo je wilt) met een voor- en achterkant van iets dikker karton bestempeld met mijn sugru-stempels. Dat klemde ik vast met paperclips en een klemmetje. Niet de meest stevige manier, maar ach.

Op het blog Becca Making Faces vond ik een goeie tutorial van een fraaie bloemvormige binding. Het gaatjespatroon tekende ik eerst over op een papiertje.  Dat papiertje legde ik op de rand van mijn boekblok, waarna ik met een balpen flink op alle puntjes drukte. Alle puntjes waren nu als deukjes zichtbaar op mijn boekblok, zonder dat ik straks weer potloodmeuk moet gaan uitgummen.

Stab binding patroon

Met een hamer en spijker sloeg ik vervolgens het patroon door het boekblok heen. Twee dingen zijn hierbij belangrijk:

  • een flinke stapel oude kranten onder het boekblok om mijn tafel voor spijkergaten te behoeden;
  • de vellen van het boekblok mogen niet verschuiven ten opzichte van elkaar, anders ga je bij het naaien van je blok ontzettend moeten klooien en wordt het er niet fraaier op.

Gaatjes tikken met hamer en spijker

Vervolgens was het een kwestie van de tutorial volgen en in de juiste volgorde door alle gaatjes rijgen met naald en draad.

Finishing touch was om kleine gleufjes in alle pagina’s te snijden waar ik mijn foto’s in kon steken. Klaar!

Drie boekjes met Japanse stab binding

 

 

Pop-up boek

Als dat boekbinden van de laatste tijd is leuk natuurlijk, maar hoeveel blanco boekjes kan een mens hebben? (Nou ja, heel veel…) Hoe dan ook, ik wilde wel eens een boek met inhoud maken. Nu had Man des Huizes toevallig net een fraaie pop-upversie van DeKleine Prins gekocht, en dat inspireerde mij tot het maken van een pop-upboek. Over camera’s, want daarover heb ik nu een maal het meest te zeggen, en het zijn concrete 3D-objecten die zich goed lenen voor een pop-upplaatje.

Uiteraard bleek te praktijk een stuk ingewikkelder te zijn dan ik dacht. Mijn eerste briljante idee om een Agfa Isolette te maken, bleek in de praktijk bijvoorbeeld al totaal niet te werken, en resulteerde in een vrij suffe pop-up. Maar naarmate het project vorderde werden de pop-ups ook wel beter.

POP! Titalpagina

Het was een mooie gelegenheid om ook eens wat te experimenteren met hand lettering, wat ik al tijden eens wilde proberen, maar wat er nooit van kwam. Elke cameranaam heb ik (zo’n beetje) in de stijl van het merk geschreven. Tip voor de volgende keer: eerst de tekst, dan pas de pop-ups maken, want het schrijft behoorlijk beroerd met een kwetsbaar papieren 3D-ding in de weg.

Popo-up laagjes

 

Een vrij simpele pop-up, van drie doosjes boven elkaar.

Uitschuiftong

 

Ook heel simpel, maar wel effectief, al zeg ik het zelf. De simpele vorm van de doos is precies die van een Polaroid camera, en bij het openslaan van de pagina glijdt de foto echt de gleuf uit.

pop-up doosje

Als camera is deze niet heel spectaculair, maar als pop-up ben ik er erg blij mee. Dichtgeslagen is hij volkomen plat, maar bij het openslaan vouwt hij uit tot een perfect doosje.

Pop-up rond doosje

Deze is ook goed geslaagd, al is ie wat ingedeukt van boven. Ook een die wonderbaarlijk 3D uitvouwt.

Alleen het binden van het boekje is niet zo goed gelukt vind ik. Omdat het nogal dikke knutselwerkjes zijn, heb ik alle pagina’s apart als katern gebonden. Het resultaat is nogal los. Al oogt het wel gezellig, al die kleurtjes.

Binding

Maar goed, voor een eerste poging tot pop-up is het heel aardig geslaagd, vind ik. Ik ben dan ook al druk aan het broeden op een vervolg, met foto’s verwerkt tot pop-up’s.

Boekenmanie

Zoals dat gaat, ben ik weer eens in de ban van een nieuwe hobby. Nou ja, nieuw… Ik heb natuurlijk al weer eerder boekjes gemaakt, maar dit keer ben ik me toch eens wat meer in het boekbinden gaan verdiepen. Er is een hoop leuks te vinden op het internet. Vandaar dat ik de afgelopen tijd als een gek allerlei nieuwe dingen heb uitgeprobeerd.

RIMG1287

Zo zag ik steeds de zogenaamde centipede stich of caterpillar stich. Een gave dikke kabel met sprietjes die heel decoratief is. Op het bovenstaande boekje probeerde ik hem uit voor de sier (het boekje zelf is maar een katern en gewoon met een rechte steek genaaid). Hij is niet helemaal perfect gelukt (hij is asymmetrisch geworden, zijn linkerpootjes zijn aan de korte kant). Een rechte rups is blijkbaar makkelijker. Maar toch leuk.

Ook maakte ik een boekje met losse voor- en achterkant, met koptische steken en een decoratief knoopwerkje op de rug. Ziet er heel fraai uit, terwijl het eigenlijk heel makkelijk is.

Gebonden boekje Decoratief macramee-werkje op de rug.

Ook ben ik erachter dat de Japanse binding een stuk veelzijdiger is dan ik dacht. Je kunt er fantastische patronen mee maken. Enige nadeel is dat het prikken van de gaatjes een nogal arbeidsintensieve klus is. Maar het resultaat is dan wel weer erg fijn. Ik probeerde een klein notitieblokje uit met een vrij simpel patroon, en dat smaakt toch wel naar meer. Bovendien blijkt dat mijn mislukte cyanotypen het wel fraai doen als kaftje. Google Japanese stab binding en er gaat een wereld aan patronen voor je open.

Notitieblokje in aanbouw Voorgestoken gaatjespatrookn Een decoratieve Japanse binding.